Danıştay 7. Daire E.2020/1369 K.2021/3451

Dava konusu istem: Davacının belgeleri üzerinde yapılan kaydi envanter sonucunda, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrası uyarınca ithal edilen … ve … isimli ürünlerin anılan Kanun'a ekli (I) sayılı listeye dahil olmayan malların imalinde kullanılmadığının tespit edilmesine karşın,

ihlalin hangi dönemde meydana geldiğinin tespit edilemediğinden bahisle ithalat tarihleri dikkate alınarak oranlama yapılması suretiyle 2006 yılının Aralık ve 2007 yılının Ocak ilâ Temmuz aylarının muhtelif dönemlerine ilişkin özel tüketim vergisi ile gecikme zammının ve 2011 yılına ilişkin gelir stopaj vergisi ile beyanname nedeniyle tahakkuk ettirilen damga vergisinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin özel tüketim vergileri ve gecikme zamlarına ilişkin kısmının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, olayda, davalı idarece, davaya konu edilen ödeme emrinin özel tüketim vergisi üzerinden hesaplanan gecikme zammının 4760 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrası uyarınca özel tüketim vergisi beyannamesinde tecil edilecek vergi olarak gösterilen tutarın, üretim taahhüdüne uygun olarak gerçekleşmediğinden bahisle tahsili yoluna gidilmiş ise de; söz konusu verginin, tecil talebinde bulunan davacı açısından vadesi belli olmadığından, öncelikle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 37. maddesi uyarınca bir aylık vade tayin edilmesi,

bu sürede ödeme yapılmaması halinde ödeme emriyle tahsili yoluna gidilmesi gerekmekte olup, doğrudan ödeme emriyle takibinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle ödeme emrinin dava konusu edilen özel tüketim vergileri ve gecikme zamlarına ilişkin kısmının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 27/10/2017 tarih ve E:2016/885, K:2017/5858 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.