Danıştay 7. Daire E.2020/1517 K.2021/2988

Dava konusu istem: 03/01/2006 tarihinde davacı adına tescil edilen, 4+1 yolcu taşıma kapasiteli, 2148 cm3 silindir hacimli ve 2940 kg azami yük ağırlığına sahip, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (II) sayılı listeye tabi ve 87.03 G.T.İ.P. numarasında yer alan aracın, önce 23/02/2006 tarihinde yapılan tadilat ile 9+1 yolcu taşıma kapasiteli, 2148 cm3 silindir hacimli ve 2070 kg azami yük ağırlığına sahip 87.02 G.T.İ.P. numarasında yer alan araca, 12/02/2009 tarihinde ikinci kez yapılan bir tadilatla 6+1 yolcu taşıma kapasiteli,

2148 cm3 silindir hacimli ve 2770 kg azami yük ağırlığına ve 87.03 G.T.İ.P. numarasında yer alan araca dönüştürüldüğü halde son yapılan tadilat durumuna ait özel tüketim vergisi beyannamesinin verilmediğinden bahisle, takdir komisyonu kararına dayanılarak, tarh olunan 2009 yılının Şubat dönemi için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 15. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendine göre, araçlara yapılacak tadilat sonucu araçlarda oluşan yeni vasıfların farklı pozisyonlarındaki araca dönüşmeleri halinde, söz konusu yeni tarife pozisyonlarda yer alan araçlara uygulanan özel tüketim vergisi oranlarının uygulanması gerekmekle birlikte.

03/01/2006 tarihinde ilk iktisabı yapılan ve 4760 sayılı Kanun'a ekli (II) sayılı listeye tabi 87.03 G.T.İ.P. numarasında yer alan aracın, 23/02/2006 tarihinde 87.02 G.T.İ.P. numarasında yer alan araca, uyuşmazlık döneminde ise yapılan tadilat ile ilk iktisap tarihindeki 87.03 G.T.İ.P. numarasında yer alan araca dönüştürüldüğü; kanun koyucunun, ilgili madde hükmü ile, yapılan tadilat sonrası araçlarda meydana gelen değişikliklerin farklı G.T.İ.P. numarasında değerlendirilmesi ve yüksek oranda vergi oranına tabi olması halinde, yüksek vergi oranı ile önceki düşük vergi oranı arasında oluşan vergi farkının ödenmesini amaçladığı;

olayda ise, ilk iktisap ile tadilat sonucu aracın G.T.İ.P. numarasının değişmediğinin anlaşılması karşısında; tesis edilen tarh ve ceza kesme işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 16/11/2017 tarih ve E:2016/1034, K:2017/6070 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.