Danıştay 7. Daire E.2020/1763 K.2022/4125

Dava konusu istem: Hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, davacı tarafından ithal edilen araçların paravan olarak kurulan firmalar üzerinden özel tüketim vergisi matrahlarının aşındırıldığının tespit edildiği ve davacının özel tüketim vergisinin mükellefi olduğundan bahisle 2012 yılının Eylül hariç Ocak ilâ Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ve üç kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:...., K:... sayılı kararıyla; hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun incelenmesinden, davacı tarafından ithal edilen araçların bir kısmının hakkında paravan oldukları yönünde vergi tekniği raporları bulunan firmalara (... Motorlu Araçlar, ... Otomobil, ...

Oto, ...) bayilik sözleşmesi kapsamında özel tüketim vergisi ödenmeksizin satıldığı, bu araçlara ilişkin olarak düzenlenen satış faturalarındaki tutarın ithalattaki katma değer vergisi matrahından düşük olduğu, söz konusu araçların paravan firmalar tarafından kendi adlarına fatura edilerek ve düşük tutarlı özel tüketim vergisi beyannameleri verilerek ikinci el olarak tekrar satışa konu edildiği, bu şekilde özel tüketim vergilerinin ziyaa uğratıldığı, paravanlar hakkında yapılan araştırmalarda ise söz konusu şirketlerin araç satışı yapacak herhangi bir organizasyon yapısına sahip olmadığı,

davacının gerçek anlamda bir faaliyeti olmayan paravan firmalara araç satışı yapmasının mümkün olmadığı tespitlerine yer verildiği, özel tüketim vergisi matrahını aşındırmak amacıyla kurulan bu organizasyonda yer aldığı sonucuna varılan davacı adına re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ve kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Paravan olduğu iddia edilen şirketler ile organik bir bağlarının bulunduğuna dair somut bir tespit bulunmaksızın varsayım ve kanaate dayalı işlem tesis edildiği, kaldı ki bayilik sözleşmesi kapsamında yapılan araç satışlarında vergiyi doğuran olayın meydana gelmediği, dolayısıyla özel tüketim vergisinin mükellefi olmadıkları ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.