Danıştay 7. Daire E.2020/2676 K.2021/5075

Dava konusu istem: Tecil-terkin uygulamasına tabi tutmak suretiyle ithal ettiği veya yurt içinden temin ettiği 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelinde yer alan baz yağ ve türevlerini, bahse konu uygulama kapsamında, (I) sayılı listenin (B) cetvelinde yer almayan malların imalinde kullanmak üzere yaptığı teslimlere ilişkin, verilmesi gereken teminatı, beyanname verme süresi içinde vermediğinden bahisle 2012 yılı Mayıs ayının 2. dönemine ilişkin özel tüketim vergisinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, davacının, 2012 yılı Mayıs ayının 2. dönemine ilişkin özel tüketim vergisinin tecil-terkini talebiyle 14/06/2012 tarihinde idareye yaptığı başvurunun 17/08/2012 tarih ve 20055 sayılı işlem ile reddedildiği, Mahkemelerinin ara kararıyla ret işleminin davacıya tebliğ edilip edilmediğinin sorulduğu, idarenin cevabi yazısı ve eklerinin incelenmesinden, anılan işlemin davacıya 07/09/2012 tarihinde tebliğ edildiği, söz konusu işlemde yargı yolunun gösterilmediği, kamu alacağı için vadenin belirlenmediği,

dava konusu ödeme emrinin ise işlemin davacıya tebliğ tarihinden önce, 30/07/2012 tarihinde düzenlendiği görüldüğünden, olayda, ödeme emrinin düzenlenmesi için kesinleşmiş bir amme alacağının varlığından söz edilemeyeceği gerekçesiyle, dava konusu ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ….'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.