Danıştay 7. Daire E.2020/2893 K.2021/5612

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi kapsamında 8543.70.90.00.19 gümrük tarife istatistik pozisyonunda beyan ve ithal edilen "digital fotoğraf çerçevesi" isimli eşyanın 8528.59.40.00.00 pozisyonunda yer aldığından bahisle tahakkuk ettirilen gümrük, katma değer ve özel tüketim vergileri ile bu vergiler üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezalarına vaki itirazların reddine dair işlemlerin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, olayda, davacı adına tescilli beyanname muhteviyatı eşya üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen 16/10/2019 tarihli bilirkişi raporunda; "dijital fotoğraf çerçevesi" ticari tanımlı eşyanın asıl görevinin USB veya SD/MMC/MS hafıza kartları içerisinde yer alan JPEG formatında kayıtlı resimleri slayt şeklinde veya fotoğraf olarak göstermek olduğu, eşyanın "monitörler ve projeksiyonlar" tanımlamasına uyduğu,

"diğer monitörler" sınıflamasında değerlendirilerek 8528.59.40.00.00 GTİP'inde yer alması gerektiği yönünde tespitlere yer verilmesine karşın, bilirkişi tarafından belirlenen anılan GTİP'in beyannamenin tescil edildiği 25/11/2010 tarihinde Türk Gümrük Tarife Cetvelinde yer almadığı, mezkur GTİP'ten eşyanın beyanı ile vergilerinin hesaplanmasına hukuken ve fiilen imkan bulunmadığı, dolayısıyla dava konusu işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.