Danıştay 7. Daire E.2020/3016 K.2023/1854

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı beyanname kapsamında ithalatı yapılan "invertör" ticari isimli eşyanın bedelinin antrepoda devreden firmaya ödendiğine dair transfer belgesi sunulmuş olsa da, yurtdışındaki ihracatçı firma hesabına Türkiye’de mukim bir bankadan transfer edildiğine dair belge sunulmadığından, ödemenin peşin ödeme kabul edilemeyeceğinden bahisle tahakkuk ettirilen kaynak kullanımını destekleme fonu payı ve fon payından kaynaklanan katma değer vergisi üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazların reddine ilişkin işlemin iptali ile nakdi olarak verilen teminatın yasal faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, antrepo aşamasında satın alınan beyanname muhteviyatı eşyaları devralan davacının devredene yaptığı transfer ile alakalı bir ihtilafın bulunmadığı, ihtilafın, devredenin ihracatçıya yaptığı transfere ilişkin belgenin Türkiye'de yerleşik bir banka üzerinden yapılmamasından kaynaklandığı, beyanname muhteviyatı eşyanın antrepo aşamasında devralındığı ve beyannamenin tescil edildiği 27/10/2017 tarihinden önce eşyayı devreden … (...) firması tarafından ihracatçı firma olan … firmasına yurtdışındaki … isimli banka aracılığıyla 22/09/2017 tarihinde 153.580,00 EUR transfer edildiği,

ihracatçı firma tarafından ilgili makama sunulmak üzere düzenlenen belgelerden, transfer belgesinin hangi eşyaya ilişkin olarak yapıldığının eşyaların seri numaraları belirtilmek suretiyle gösterildiği, davacı tarafından ithal edilen eşyalara ilişkin … tarih ve … sayılı beyanname ekindeki faturada belirtilen seri numaraları ile anılan belgede belirtilen eşya seri numaralarının aynı olduğu,

ceza kararına dayanak alınan 2011/16 sayılı ve 2014/22 sayılı Genelgelerde de, devredenin ihracatçıya yaptığı transfere ilişkin belgenin Türkiye'de yerleşik bir banka üzerinden yapılması gerektiğine dair bir düzenlemenin yer almadığı gibi davacının ithalatını peşin gerçekleştirmediği yolunda davalı idarece yapılmış somut ve hukuken geçerli bir tespitin de bulunmadığı dikkate alındığında dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediğinden davacının eşyanın serbest dolaşıma girmesi amacıyla ödediği teminatların yasal faiziyle iadesinin icap ettiği gerekçesiyle,

dava konusu işlemin iptali ile teminatın 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun’da öngörülen oranda faiz uygulanmak suretiyle davacıya iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.