Danıştay 7. Daire E.2020/3032 K.2020/4685

Dava konusu istem: Davacının 2012 yılının Ocak, Şubat, Temmuz dönemlerinde tecil edilen özel tüketim vergilerinin terkin edilmesine ilişkin talebinin, hakkında 2011, 2012 ve 2013 yıllarına ilişkin olarak yapılan inceleme sonucu düzenlenen vergi tekniği raporuyla anılan dönemlerde tecil edilecek özel tüketim vergisi olarak beyan edilen ancak terkini uygun görülmeyen vergilerin, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 6183 sayılı Kanun'un 51. maddesindeki gecikme zammı ile birlikte tahsili önerildiğinden bahisle reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla, dosyanın incelenmesinden; madeni yağ imalatı ile iç ve dış ticareti faaliyetiyle iştigal eden davacının 2010, 2011 ve 2012 yıllarına ait hesaplarının özel tüketim vergilerinin iadesi kapsamında incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi tekniği raporunda;

davacının ithal ettiği 4760 sayılı Kanun'a ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelinde yer alan ham maddeleri kapasite raporunda belirtilen Alışkanlığı Düzenleyici Müstahzar, Makine Cihaz ve Taşıtların Yağlanmasına Mahsus Müstahzar vb. müstahzar ve yağ üretiminde kullandığını, katkı maddesi alışlarını yaptığı firmaların bir kısmı hakkında düzenledikleri faturaların muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge ve sahte fatura olduğuna ilişkin raporların bulunduğu,

davacının üretimleri ile elektrik sarfiyatının arasında belli bir orantının olması gerekirken ürün başına 1,16 ila 16,5 kwh arasında çok değişen ve tutarsız oranda elektrik sarfiyatının olduğu, üretim olmayan dönemlerde elektrik sarfiyatlarının fazla göründüğü,

davacının ürettiği müstahzarların büyük bir bölümünün %98 oranında petrol bazlı yağlardan ve %2 oranında katkı maddesinden oluştuğu, dolayısıyla üretilen Makine Cihaz Taşıtlarının Yağlanmasına Mahsus Müstahzarları ile Yağlama Yağları hariç diğer emtiaların 4760 sayılı Kanun'a ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelinde yer alması gerektiği, davacının üretiminin ürünün basit bir karışımla yoğunluğunun değiştirilmesi suretiyle baz yağ olarak teslim etmekten ibaret olduğu, göstermelik yapılan üretimin tecil-terkin müessesinde faydalanmak amacıyla kullanıldığı,

ortaya çıkan ürünün büyük kısmının petrol yağı ihtiva ettiğinden akaryakıta ikame olarak kullanılmaya uygun olduğu, üretim sürecinin baz yağ üzerindeki vergisel yükten kurtulmak amacıyla yapıldığı, bu nedenle inceleme dönemlerine ait özel tüketim vergilerinin terkini uygun görülmediğinden tecil edilen vergilerin tahsil edilmesi gerektiğinin belirtildiği, bunun üzerine 2012 yılının Mart, Nisan, Mayıs, Haziran dönemlerine ilişkin olarak davacı adına ödeme emri düzenlendiği, ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davada ise.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile davanın kabulü yönünde karar verildiğinden davacı tarafından özel tüketim vergilerinin terkini talebiyle başvurulduğu, talebinin ise yeniden takibata geçildiği bildirilerek reddedilmesi üzerine dava açıldığı anlaşılmakta ise de; davacının müstahzar ve katkı maddesi alışlarını yaptığı firmaların düzenledikleri faturaların muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge ve sahte fatura olduğu yönündeki tespitlerle, üretim miktarı ile elektrik sarfiyatı arasındaki tutarsızlıklar olması ve ayrıca üretim olmayan dönemlerde elektrik sarfiyatının bulunması,

dosya içinde yer alan ve baz yağlar kullanılarak üretilen mamuller hakkında teknik bilgi verilmesi amacıyla davalı idarece gönderilen yazıya İstanbul Ticaret Odası Başkanlığı tarafından verilen cevapla üretilen ürün içerisindeki toplam baz yağ oranının %69'u aşamayacağının belirtilmesine karşın davacının ürettiği müstahzarların büyük bir bölümünün %98 oranında petrol bazlı yağlardan ve %2 oranında katkı maddesinden oluştuğunun anlaşılması nedeniyle davacının indirimli özel tüketim vergisi veya tecil-terkin uygulaması kapsamında almış olduğu hammaddeleri amacına uygun şekilde imalatta kullanmadığı sonucuna ulaşıldığından tesis edilen işlemde

hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mahkeme kararıyla iptal edilen ödeme emrine konu dönemler açısından yapılmış olan talebini reddinin hukuka aykırı olduğunu, dava konusu dönemler için taraflarına tebliğ edilen ihbarname, tahakkuk fişi veya ödeme emri bulunmadığını, daha önce düzenlenen ödeme emrinin iptal edildiği gözönüne alındığında ya yeniden tarhiyat yapılması ve ihbarname tebliğ edilmesi yada yeniden ödeme emri düzenlenmesinin zorunlu olduğunu, ... Asliye Ceza Mahkemesinin.

E. sayılı dosyası kapsamında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefetten yapılan yargılamada, şirket yetkililerinin beraatına karar verildiğini, üretim sürecinden geçirilen hammadde ve katıkların yeni kişilik ve spesifik özelliklere sahip bir ürün oluşturduğu, bileşenlerine ayrılmasının olanaksız olduğu, değerlendirme yapılırken matematiksel toplama işlemi yapılmasının kimyasal bir yanılgı olacağı, konusunda teknik uzman olmayan kişilerce yapılan tespitler üzerine işlem tesis edildiğini, inceleme yapılmadan ürünle ilgili evrak üzerinden tespit yapılmasının hukuka uygun olmadığını ileri sürmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.