Danıştay 7. Daire E.2020/3351 K.2022/166

Dava konusu istem: Motorlu taşıt alım satımı ile iştigal eden davacının, hesap ve işlemlerinin özel tüketim vergisi yönünden incelenmesi sonucunda düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca, 2008 yılının Ocak ila Ağustos ile Kasım ve Aralık dönemlerinde gerçekleştirilen araç satışlarında düşük bedelli fatura düzenlenmesi suretiyle özel tüketim vergisinin eksik beyan edildiğinden bahisle re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ve kesilen vergi ziyaı cezaları ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca 2008 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin işlemlerin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, tarh ve ceza kesme işlemlerinin 2008 yılının Ocak ila Haziran dönemlerine ilişkin kısmına hasren yapılan inceleme sonucunda olayda; motorlu araç ticareti yapan davacı şirketin, Ocak ila Haziran döneminde ithal ederek nihai tüketicilere satışını yaptığı motorlu taşıtlara ilişkin olarak,

(II) sayılı listedeki mallardan alınacak verginin ithalatta hesaplanan katma değer vergisi matrahı üzerinden malın tabi olduğu orana göre hesaplanan vergi tutarından az olamayacağına ilişkin düzenlemenin, vergiyi doğuran olayın gerçekleştiği tarih itibarıyla olayda uygulanma imkanı olmadığından, 01/07/2008 tarihinden önceki dönemlere ilişkin özel tüketim vergisi ve kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle işlemin bu kısmının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Hukuka uygun olarak verilen karara yönelik temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 06/12/2018 tarih ve E:2016/1829, K:2018/5614 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.