Danıştay 7. Daire E.2020/3641 K.2023/37

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

Bozma kararı üzerine, davacı adına 2009 yılına ilişkin olarak re'sen yapılan vergi ziyaı cezalı gelir vergisi tarhiyatının, Mahkemelerinin ... gün ve E.... , K.... sayılı kararıyla, matrahın somut delillere dayanmaksızın afaki olarak belirlendiği gerekçesiyle kaldırıldığı ve dava konusu 2009 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için banka ve sigorta muameleleri vergilerine ilişkin tarhiyata esas matrahın da 2009 yılında elde edilen gelir dikkate alınarak belirlendiği görüldüğünden aynı şekilde somut delillere dayanmaksızın afaki olarak belirlenen matraha dayalı tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davaya konu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda, işyerinde bulunan pos cihazları ile kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılandığı hususundan yeterli ve somut tespitler içerdiği, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'IN DÜŞÜNCESİ : Dava konu tarhiyata esas alınan matrahın, 2009 yılında elde edilen gelir olarak belirlendiği ve re'sen tarh edilen gelir vergisinin iptaline ilişkin verilen mahkeme kararının bozulduğu anlaşıldığından, oluşan bu hukuki durumun değerlendirilmesi suretiyle yeniden karar verilmek üzere temyize konu kararın bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dosyanın UYAP kayıtlarıyla birlikte incelenmesinden; davacı adına re'sen tarh edilen 2009 yılı gelir vergisi ile üç kat vergi ziyaı cezasının Mahkemelerinin ... gün ve E...., K.... sayılı kararıyla kaldırıldığı belirtilmiş ise de, gerçekte ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı karar ile tarhiyatların iptaline karar verildiği, belirtilen karara yönelik davalı idarenin temyiz isteminin Danıştay Dördüncü Dairesi tarafından kabul edilerek 09/07/2020 tarih ve E:2019/3827, K:2020/2659 sayılı kararıyla bozulduğu,

bozma kararı üzerine verilen ısrar kararının ise Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 07/12/2022 tarih ve E:2021/411, K:2022/1536 sayılı kararıyla, Mahkemenin, davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerin davacının telefon ve kontör satışı faaliyetinin yanında ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğunu kanıtlayıcı mahiyette olduğu yönündeki yargısının Danıştay Dördüncü Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka uygun bulunarak kesinleştiği, uyuşmazlığın sadece dava konusu cezalı tarhiyatın matrahının hesaplanma yönteminin hukuka uygun olup olmadığına ilişkin bulunduğu, ... genel dağıtım bayisi olan ...

İletişim Hizmetleri Limited Şirketi ile ...

İnşaat Limited Şirketinin davacı adına düzenlediği fatura tutarının alış faturalarının toplam tutarı içindeki oranının düşük olup davacının diğer alışlarını GSM şirketlerinin distribütörü veya ana bayisi olmayan sektör içindeki tali bayilerden gerçekleştirdiği, GSM şirketlerinin distribütörü veya ana bayilerinden daha düşük fiyata kontör alma imkanı varken kendisi gibi tali bayi olan firmalardan daha yüksek fiyattan kontör almasının ticari teammüllere uygun olmadığı,

iktisadi ve ticari icaplara uymayan bu duruma ilişkin olarak inceleme sırasında davete icabet etmemesi nedeniyle beyanına başvurulamayan davacı tarafından dava aşamasında da bir açıklamada bulunulmadığı, davacının ikrazatçılık faaliyeti kapsamına giren işlem tutarının belirlenmesinde, ... genel dağıtım bayisi olan iki firmanın davacı adına düzenlediği faturalar dışındaki alış faturalarının toplam tutarı yerine davacının hem kontör alımı hem kontör satımı yaptığı firmalara davacının düzenlediği satış faturaları tutarlarının esas alındığı,

sözü edilen iki firmanın davacı adına düzenlediği faturalar dışındaki alış faturalarının gerçek bir emtia teslimine dayandığının davacı tarafından ispatlanamaması karşısında faiz gelirinin hesaplamasında başvurulan yöntemin davacının lehine sonuç doğurduğu, ayrıca, tarhiyata konu matrahın hesaplanmasında davacının bu firmalara düzenlediği 50.000 TL'nin altında olan faturaların gerçek bir emtia teslimine dayandığının kabul edilmesi, davacının gelir tablosunda yer alan finansman giderlerinin tamamının hesaplanan tutardan düşülmesi,

inceleme sırasında ifadesi alınan kredi kartı sahiplerinin kendilerinden %1,5, %2, %2,5, %3 oranında veya bankaların uyguladığı oranda komisyon alındığını beyan etmeleri karşısında faiz gelirinin hesabında %2 oranının esas alınmasının davacının lehine bir durum olduğu, bütün bu hususlar dikkate alındığında dava konusu cezalı tarhiyatın matrahının hesaplanma yönteminin hukuka uygun olduğu sonucuna varıldığı gerekçesiyle bozulduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, mahkemenin davacının telefon ve kontör satışı faaliyetinin yanında ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğu yönündeki yargısı hukuka uygun bulunarak kesinleştiğinden dava konusu banka ve sigorta muameleleri vergilerinin matrah unsurlarının hukuka uygun olup olmadığının, yukarıda belirtilen bozma kararı da gözetilmek suretiyle yapılacak inceleme ve değerlendirme sonucuna göre yeniden karar verilmek üzere, temyize konu kararının bozulması gerekmiştir.