Danıştay 7. Daire E.2020/3729 K.2023/2551

Dava konusu istem: Davacı adına 2012 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 4 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyanın kıymetinin noksan beyan edildiğinden bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergisi ile bu vergiler üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezalarının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, ödeme emri içeriği gümrük ve katma değer vergileri ile para cezasına ilişkin zımnen ret işleminin dava konusu yapılmadığı, ancak, daha sonra idare tarafından itiraza yönelik olarak tesis edilen işleme karşı dava açıldığı ve yargılamanın devam ettiği, dolayısıyla, ödeme emriyle tahsili yoluna gidilebilecek bir kamu alacağından söz edilemeyeceği, bu durumun, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 58. maddesi uyarınca "Borcum yoktur" itirazı kapsamında değerlendirilmesi icap ettiğinden davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davanın süresinde açılmadığı, davacı adına tescilli serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı eşyaya ilişkin gümrük kıymeti eksik beyan edildiğinden yapılan ek tahakkuk ve kesilen para cezasına karşı dava açılmaması üzerine kesinleşen amme alacağı için düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.