Danıştay 7. Daire E.2020/3857 K.2023/2361

Dava konusu istem: Davacının hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucunda, POS cihazı kullanmak suretiyle ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğundan bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, 2012 yılının Şubat ilâ Eylül dönemlerine ilişkin olarak tekerrür uygulanarak vergi ziyaı cezalı tarh edilen banka ve sigorta muameleleri vergileri ile aynı dönemler için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezaları ve aynı Kanun'un 353. maddesi 1. fıkrası uyarınca 2012 yılı Eylül dönemine ilişkin olarak kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin işlemlerin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, davacının ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğuna dair vergi inceleme raporu ile yapılan tespitler uygun görülmekle birlikte, vergi inceleme elemanınca, işlem gerçekleştiren kart sahiplerinin ifadelerinden yola çıkılarak, %3 oranında komisyon geliri elde edildiğinden bahisle aylara göre iç yüzde yöntemi uygulanmak suretiyle banka ve sigorta muameleleri vergisi matrahının belirlendiği,

buna karşın, pos cihazlarının kullanımından kaynaklanan ve bankalara göre değişen oranlarda uygulanan banka komisyon giderlerinin ise matrahın hesaplanmasında dikkate alınmadığının tespit edildiği, ikrazatçılık faaliyeti dolayısıyla tarh edilen banka ve sigorta muameleleri vergisi matrahının, elde edilen gelirden kendi lehlerine kalan tutarlardan oluşması karşısında,

POS cihazı kullanımından kaynaklanan ve bankalar tarafından kesilen komisyon tutarlarının vergi matrahının hesaplanmasında dikkate alınmamasında hukuka uygunluk bulunmadığından üç kat vergi ziyaı cezalı banka ve sigorta muameleleri vergisi yönünden dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idarece, vergi inceleme raporunda yer alan iç yüzde hesaplama formülünden banka komisyonunun toplam hasılattan düşüldüğünün görüldüğü, banka komisyon giderlerinin, vergi incelemesi ile yapılan tespitlerde ve istikrar bulmuş yargı kararlarında %1 olarak kabul edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Davacı adına, aynı maddi olay sebebiyle elde ettiği faiz gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2012 yılına ait üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davada, davacının ilgili dönemde elde ettiği safi gelirinin saptanması yönünde vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca yapılmış herhangi bir inceleme ve araştırma olmadan,

Kastamonu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturma dosyasındaki ifadelerden hareketle belirlenen matrah üzerinden salınan vergiler ile kesilen cezalarda hukuka uygunluk bulunmadığından, vergi mahkemesi kararının redde ilişkin hüküm fıkrasının Danıştay 3. Dairesinin 06/05/2015 tarih ve E:2015/3977, K:2015/2895 sayılı kararıyla bozulması üzerine mahkemece cezalı tarhiyatın iptal edildiği anlaşıldığından,

davacının söz konusu faaliyetlerinin banka ve sigorta muameleleri vergisi yönünden eleştirildiği ve aynı durumda bulunan vergi inceleme raporu uyarınca yapılan cezalı tarhiyatın iptali istemiyle açılan işbu davada da, bozma kararına uymak suretiyle dava konusu işlemi iptal eden mahkeme kararına yönelik temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dosyanın incelenmesinden, davacının faaliyetlerinin banka ve sigorta muameleleri vergisi yönünden eleştirildiği vergi inceleme raporunda, elde edilen "Faiz (komisyon) gelirlerine ilişkin değerlendirme" başlığında 2012 yılına ilişkin tefecilikten kaynaklanan kayıt dışı faiz geliri hesaplanırken davacı tarafından … ve ... adlı şahısların mükellefiyet kayıtları ile bu şahıslar adına kayıtlı POS cihazları kullanılarak gerçekleştirilen toplam 10.152.825,00 TL tutarındaki altın satışları üzerinden %3 oranında komisyon karşılığında tefecilik faaliyetinde bulunulduğu,

kredi kartı ile yapılan çekimler için düzenlenen fatura toplamına iç yüzde yöntemi uygulanarak mükellefin kayıt dışı hasılatının tespit edildiği, davacının ifadesinde gerçek altın satışı faaliyetinde bulunulduğu iddia edilse de, bu iddiası kabul edilmemekle birlikte vergi dairesine verdiği beyannamelerde beyan ettiği giderlerin kabul edildiği, bununla birlikte davacı lehine kalan paranın hesabının nasıl yapıldığının açık olmadığı, POS cihazı kullanılması sebebiyle bankalara ödenen banka komisyonunun hesaplamaya dahil edildiğine ilişkin bir bilginin yer almadığı anlaşılmıştır.

Her ne kadar Davalı idarece temyiz dilekçesinde, vergi inceleme raporunda yer alan iç yüzde hesaplama formülünden komisyonun toplam hasılattan düşüldüğünün anlaşıldığı, banka komisyon giderlerinin, vergi incelemesi ile yapılan tespitlerde ve istikrar bulmuş yargı kararlarında %1 olarak kabul edildiği ileri sürülse de, POS cihazı kullanımından kaynaklanan ve bankalar tarafından kesilen komisyon tutarlarının vergi matrahının hesaplanmasında dikkate alındığı hususu, vergi inceleme raporunda yer alan faiz gelirine ilişkin değerlendirme ve hesap tablosuyla ortaya konulmadığından, davacı adına yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmamaktadır.

Bu itibarla, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Temyiz istemi, bozma kararına uymak suretiyle, davacının altın satışına ilişkin hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucunda, POS cihazı kullanmak suretiyle ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğundan bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, 2012 yılının Şubat ilâ Eylül dönemlerine ilişkin olarak tekerrür uygulanarak vergi ziyaı cezalı tarh edilen banka ve sigorta muameleleri vergilerini iptal eden mahkeme kararının bozulması istenilmektedir.

Dosyanın incelenmesinden, Kastamonu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturma kapsamında Nasrullah Kuyumculuk isimli büroda yapılan arama sonucu ticari amaçlı herhangi bir malzeme bulunmadığı gibi çok sayıda POS cihazı, farklı şahıslara ait 119 adet kredi kartı, kredi kartlarının üzerinde kartların şifresi, borcu, yatırılan para ve komisyon ibarelerinin yer aldığı kağıtlar ve imitasyon niteliğinde değersiz takılar bulunduğu,

iş yerindeki POS cihazlarından alışveriş yapmış olarak gözüken ve Kastamonu KOM Şube Müdürlüğü tarafından ifadeleri alınan kırk dokuz kişinin tamamına yakınının, kredi kartı borcunu erteletmek amacıyla %2-3 veya çeşitli tutarlarda komisyon ödeyerek kredi kartlarından çekim işlemi yaptırdıkları şeklinde beyanda bulundukları, Gelir İdaresi Başkanlığı Yönetim Bilgi Sisteminden yapılan sorgu neticesinde ulaşılan POS cihazları aracılığıyla gerçekleştirilen satışlara ilişkin tutara %3'lük komisyon oranı uygulanıp, banka sigorta muamele vergisi tarh edildiği,

yapılan cezalı tarhiyatın iptali istemiyle açılan davada mahkemece davanın reddine dair hüküm fıkrasının Dairemizce, davacının ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğuna dair vergi inceleme raporu ile yapılan tespitler uygun görülmekle birlikte, vergi inceleme elemanınca, işlem gerçekleştiren kart sahiplerinin ifadelerinden yola çıkılarak, %3 oranında komisyon geliri elde edildiğinden bahisle aylara göre iç yüzde yöntemi uygulanmak suretiyle banka ve sigorta muameleleri vergisi matrahının belirlendiği,

buna karşın, POS cihazlarının kullanımından kaynaklanan ve bankalara göre değişen oranlarda uygulanabilen banka komisyon giderlerinin ise matrahın hesaplanmasında dikkate alınmadığının tespit edildiği, ikrazatçılık faaliyeti dolayısıyla tarh edilen banka ve sigorta muameleleri vergisi matrahının, elde edilen gelirden kendi lehlerine kalan tutarlardan oluşması karşısında, POS cihazı kullanımından kaynaklanan ve bankalar tarafından kesilen komisyon tutarlarının verginin matrahının hesaplanmasında dikkate alınmamasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle bozulması üzerine Mahkemece bozma kararına uymak suretiyle işlemin iptal edildiği,

buna karşın dosyada mevcut vergi inceleme raporunda yer alan iç yüzde hesaplama formülünden komisyonun toplam hasılattan düşüldüğünün görüldüğü, banka komisyon giderlerinin, vergi incelemesi ile yapılan tespitlerde ve istikrar bulmuş yargı kararlarında %1 olarak kabul edildiği ileri sürülerek kararın temyiz edildiği, vergi inceleme raporunun faiz gelirlerinin değerlendirildiği kısımda banka komisyon oranı açıkça yer almamakla birlikte vergi hesabı tablosunun incelenmesinden toplam kredi kartı satış tutarından banka komisyonu düşülmemekle birlikte toplam faiz geliri üzerinden %3 oranında banka komisyon giderinin düşüldüğü anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, POS cihazı kullanımından kaynaklanan ve bankalar tarafından kesilen komisyon tutarlarının vergi matrahının hesaplanmasında dikkate alındığı görüldüğü; kaldı ki, yargı içtihatları ile komisyon giderinin belirli ve hesaplanabilir olması sebebiyle işlemin kısmen iptali mümkün iken, dava konusu işlemin tamamını iptali hukuka uygun bulunmadığından kararın bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.