Danıştay 7. Daire E.2020/422 K.2023/419

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli …-…, …, …. sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri ile EUR.1/EUR-MED dolaşım belgeleri kapsamında ithal edilen "sentetik filament ipliklerden dokunmamış mensucat" cinsi eşyaya ilişkin olarak, dolaşım belgelerinin sonradan kontrole tabi tutulması üzerine, Mısır yetkili makamlarından alınan yazılara göre belgelerin gerçek olmadığının saptandığından bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük, ilave gümrük ve katma değer vergileri ile dampinge karşı vergi ve bu vergiler üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezasının davacıdan tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu ödeme emrinin şirket müdürü …ye elden tebliği üzerine görülmekte olan davanın açıldığı, ödeme emri içeriği amme alacağının usulüne uygun olarak kesinleştirildiğini gösteren belgelerin ibrazının istenildiği bunun üzerine sunulan belgelerden ek tahakkuk ve para cezası kararının, şirketin 07/06/2017 tarih ve 9342 sayılı Ticaret Sicil Gazetesi ilanında yer alan ".

Mahallesi,.

Caddesi No:… " adresine, 10/08/2018 tarihinde tebliğ edilmeye çalışıldığı ancak "muhatabın belirtilen adresten taşındığından" bahisle merciine iade edildiği, tebligat adresinin borçlu şirketin ticaret sicilinde kayıtlı adresi olması ve tevziat saatlerinde kapalı bulunması veya tebligatın alınmasından imtina edilmesi halinde, bu adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinin 1. bendine göre tebligat yapılmasının gerektiği, muhatap adreste hiç oturmamış veya adresten sürekli olarak ayrılmış olması durumunda da,

o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim edilmesi ve teselsüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnamenin gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırılmasının gerekmesine karşın, olayda anılan maddede öngörülen usullere uyulmadığının anlaşıldığı öte yandan, 05/09/2018 tarihinde ise, şirketin eski adresi olan ". Mahallesi. Caddesi, … ,.

Blok, No:…" adresine tebliğe çıkarıldığı, tebliğ alındısından, gösterilen adresin tevziat saatlerinde kapalı olduğu, muhatabın adreste bulunduğuna dair herhangi bir levha, tabela, yazı ve benzeri unsur yoktur kaşesi basılmak suretiyle merciine iade edildiğinin anlaşıldığı, bunun üzerine, şirketin bilinen adresine tebligat yapılamadığından bahisle ek tahakkuk ve para cezası kararlarının ilanen tebliğ edildiği; dolayısıyla, adresin meçhul olduğuna yönelik keyfiyetin Kanun'un aradığı anlamda tespit edilmediği ve bu suretle ilanen tebliği yoluna gidildiği,

bu durumda, usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmeyen ek tahakkuk ve para cezası kararlarının kesinleştiğinden ve dolayısıyla kamu alacağının tahsil aşamasına geldiğinden söz edilemeyeceğinden tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, davaya konu ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ek tahakkuk ve para cezası kararının davacının bilinen tüm adreslerinde ve Ticaret Sicil Gazetesinde yer alan adresinde tebliğ edilmeye çalışıldığı,ilanen tebligat sonrasında tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.