Danıştay 7. Daire E.2021/127 K.2023/3599

Dava konusu istem: Davacı adına, bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca takdir komisyonu kararına istinaden, 2014 yılının Nisan dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine yeniden yapılan inceleme sonucunda, takdir komisyonu kararıyla Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından düzenlenen değerlendirme raporu dayanak alınarak 1.609.400 adet (80.470 paket) sigara için matrah takdirinde bulunulduğu,

söz konusu takdir komisyonu kararına istinaden tarh edilen uyuşmazlık konusu vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisine karşı açılan davanın reddi yolunda verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Danıştay Üçüncü Dairesinin 12/05/2015 tarihli ara kararı ile tutanakta tespit edilen sigara miktarı ile takdir komisyonunca matraha esas alınan sigara miktarı arasındaki farklılığın sebebi sorularak buna ilişkin bilgi ve belgelerin gönderilmesinin istenildiği,

davalı idarece gönderilen cevabi yazıda söz konusu farklılığın, Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından 11 adet yakalama tutanağı için tek bir değerlendirme raporu düzenlenmesinden kaynaklandığı belirtilerek 783 karton sigara için düzenlenen değerlendirme raporunun sunulduğu, bandrolsüz sigara bulundurduğu sabit olan davacı adına re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinin 783 karton sigara bedeli üzerinden hesaplanacak kısmında hukuka aykırılık, aşan kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle kısmen işlemin iptaline, kısmen de davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın iptale ilişkin hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.