Danıştay 7. Daire E.2021/1660 K.2023/3752

Dava konusu istem: Davacıların murisi tarafından, beyana çağrı üzerine 2007 yılı için ihtirazi kayıtla verilen veraset ve intikal vergisi beyannamesi üzerine tahakkuk fişiyle tahakkuk ettirilen veraset ve intikal vergisi, damga vergisi ve usulsüzlük cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, dosyanın incelenmesinden, davacıların murisinin 19/11/2007 tarihinde ortak hesap sözleşmesi imzaladığı ...'in aynı tarihte hesaba 768.963,57 TL yatırdığı, daha sonra 26/03/2012 tarihinde vefat ettiği, anılan şahsın mirasçıları tarafından açılan davada ...

Asliye Hukuk Mahkemesinin E:... sayılı dosyasında, ihtilaf konusu paranın davacıya ödenmemesi yönünde tedbir kararı verilmiş ise de; bilahare anılan Mahkemenin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla davanın reddedildiği ve bu kararın Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 15/03/2018 tarih ve E:2016/19548, K:2018/3152 sayılı kararı ile onandığının anlaşıldığı,

bu durumda, kesinleşen mahkeme kararı neticesinde üzerinde tasarruf hakkı bulunduğu açık olduğundan, bahse konu hesapta yer alan paranın ivazsız olarak davacıya intikal ettiği kabul edilerek yapılan tahakkuk işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

... Asliye Hukuk Mahkemesi kararının Yargıtay tarafından onanmış olmasının tahakkuk işlemini yapıldığı andan itibaren hukuka uygun hale getirmeyeceği, bu süreçte müşterek hesapta bulunan hisse üzerinde tasarrufta bulunamadıkları ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.