Danıştay 7. Daire E.2021/1865 K.2023/1910

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 2013 ve 2014 yıllarında otomobil imalatında kullanılmak üzere 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu kapsamında satın alınan ve imalatta girdi olarak kullanılan madeni yağlar için ödenen özel tüketim vergilerinin 09/10/2012 tarih ve 28436 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2012/3792 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile 25 seri no'lu Özel Tüketim Vergisi Genel Tebliği hükümlerine göre iadesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali ve fazladan alınan özel tüketim vergilerinin yasal faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, idareyi, eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü tutan Anayasa'nın 125. maddesinin son fıkrasının, yargı yeri kararı uyarınca iadesi gereken bir miktar paranın, idarenin tasarrufunda kalan sürede ilgilisi tarafından tasarruf edilememesinden doğan zararın giderilmesini de kapsadığı, dolayısıyla, uyuşmazlık konusu tutarın idarenin tasarrufunda kaldığı süre için, faiz ödenmesi gerektiği, öte yandan ödenecek faizin hesaplanmasında başlangıç tarihinin idareye başvuru tarihi olarak kabulünün icap ettiği gerekçesiyle iadesine hükmedilen tutar bakımından faizin başlangıç tarihinin idareye başvuru tarihi olduğuna karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, tahsil edilen vergiler yönünden yoksun kalınan dönem için faize hükmedilmesi gerektiği; davalı idarece, davacı iade için gerekli bilgi ve belgeleri tamamlamadığından usule uygun olmayan iade talebinden ötürü faize hükmedilmesi ile aleyhlerine yargılama giderlerine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Davalı idarece, savunma verilmemiş; davacı tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, bölge idare mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın, Dairemizin 07/10/2019 tarih ve E:2019/3726, K:2019/5298 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.