Danıştay 7. Daire E.2021/2229 K.2022/913

Dava konusu istem: Davacı tarafından, imalatta kullandığı baz yağları satın alırken ödediği 2019 yılı Şubat ayının (1.) dönemine ilişkin özel tüketim vergilerinin mahsuben iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair işlemlerin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, 2012/3792 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile Özel Tüketim Vergisi (I) sayılı Liste Uygulama Genel Tebliği hükümleri birarada değerlendirildiğinde.

4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelinde açıkça G.T.İ.P. numaraları ile belirlenen malların ancak, (I) sayılı listeye dahil olmayan malların imalinde kullanılması halinde iadeye konu edilebileceği, bu malların aynı zamanda 5015 Sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 2. maddesinde yer alan madeni yağ tanımına giren mallar ve bu kapsamda üretilen diğer mallar kapsamında da olmaması gerektiği, 5015 sayılı Kanun'un 2. maddesinde madeni yağın, "Baz yağına veya kimyasal sentez yöntemi ile işlenen maddelere, bazı katkıların ilâvesi sonucu,

hareketli ve temas halinde olan iki yüzey arasındaki sürtünme ve/veya aşınmayı azaltma veya soğutma özelliğine sahip mamul haline getirilen doğal veya yapay maddeler" olarak tanımlandığı, buna göre madeni yağın, hareketli ve temas halinde olan iki yüzey arasındaki sürtünme ve/veya aşınmayı azaltmak veya soğutmak şeklindeki özel bir fonksiyonu sağlamak üzere, baz yağına katkı maddeleri ilave edilerek imal edilen bir mal olduğu,

söz konusu tanıma istinaden 31/12/2011 tarih 28159 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 22/12/2011 tarih ve 3572-12 sayılı EPDK Kurul Kararı'nın 2. maddesinde ''Ham Petrol, Akaryakıt, İhrakiye, Madeni Yağ, Baz Yağ ve Petrolle İlişkili Maddelerin" G.T.İ.P. numaralarının açıkça belirlendiği, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (l) sayılı listenin (B) cetvelindeki malların G.T.İ.P. numaraları ve 5015 Sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 2. maddesine istinaden, EPDK tarafından belirlenen G.T.İ.P. numaraları arasında davacı şirket tarafından üretilen 3824.10.00.90.11 G.T.İ.P. numaralı "maça kalıp yağları" isimli ürünün sayılmadığı,

bu durumda, davacı şirket tarafından üretilen ürünün, bahsedilen Kararname eki Kararın gerekçesinde belirtildiği üzere, akaryakıta karıştırılabilen mallar arasında bulunduğuna ve madeni yağ olarak kullanıldığına ilişkin hiçbir somut bilgi ve tespit olmaksızın, bu malın imalatında kullanılan özel tüketim vergisine tabi mallar için 2012/3792 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın 1. maddesi kapsamında iade yapılmamasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

EPDK kararında madeni yağ olarak sayılmayan ancak, akaryakıta karıştırılması veya doğrudan akaryakıt olarak kullanılması mümkün olan diğer malların imalatında girdi olarak kullanılan ürünlere ilişkin olarak ödenen özel tüketim vergisi için iade talep edilemeyeceği, dolayısıyla ilgili Bakanlar Kurulu Kararının 1. maddesinin 2. fıkrasına göre hammadde için alışta ödenen özel tüketim vergisinin vergi farklılaştırılması ile belirlenen tutarı aşan kısmının iade edilmemesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ….'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.