Danıştay 7. Daire E.2021/2319 K.2024/1606

Dava konusu istem: Davacı adına, bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası ve 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 9. maddesinin 2. fıkrası uyarınca takdir komisyonu kararlarına istinaden, 2015 yılının Eylül dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim ve katma değer vergileri ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezalarına ilişkin işlemlerin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; ithalattan kaynaklanan ve Gümrük İdaresince tarh ve takip edilmesi gereken vergi ve cezalarla ilgili olarak işlem tesis etme yetkisi bulunmayan Maliye İdaresi bünyesinde teşkilatlanan davalı idarece, davacı adına tesis edilen dava konusu bir kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim ve katma değer vergilerine ilişkin işlemlerin yetki yönünden hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası ve 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 9. maddesinin 2. fıkrasına istinaden vergi tarhiyatı yapılmasını ve vergi ziyaı cezası kesilmesini gerektiren şartların bulunması halinde bu işlemleri tesis etme konusunda vergi dairesinin yetkili olduğu,

01/09/2015 tarihinde Şanlıurfa İl Emniyet Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü ekiplerince yapılan çalışmalarda, Şanlıurfa-Diyarbakır Karayolu, Gaziantep otoban bağlantı noktasında şüphelenilen ... plakalı araçta yapılan aramada, 19.000 paket Prestige marka, TAPDK bandrolü bulunmayan, özel etiketi veya işareti olmayan, yabancı menşeli gümrük kaçağı tütün mamüllerinin ele geçirildiği, durumun çok sayıda emniyet mensubu ve davacı tarafından ihtirazi kayıt konulmaksızın imzalanan tutanak ile kayıt altına alındığı,

olayda ele geçirilen sigaraların kaçak ve davacının hüküm ve tasarrufu altında olduğu hususunda bir ihtilafın bulunmadığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 257. maddesinin verdiği yetki uyarınca kullanılma zorunluluğu getirilen özel etiketi veya işareti olmayan özel tüketim vergisine tabi ürünleri bulundurduğu açık olan davacı adına takdir komisyonu kararıyla belirlenen matrah üzerinden re'sen tarhedilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinde hukuka aykırılık görülmediği; dava konusu bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine gelince;

davacının, söz konusu sigaraların yurt içinde ticaretini yaptığı ve ticari amaçla satarak başkalarına teslim ettiği veya başkaca şekilde vergiye tabi olacak herhangi bir işleme tabi tuttuğu ya da fiili ya da kaydi envanter sırasında belgesiz mal bulundurduğu veya belgesiz hizmet satın aldığı yolunda davalı idarece herhangi bir saptama yapılmadığından, vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin de hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun kısmen kabulüyle mahkeme kararının vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisine isabet eden kısmının kaldırılmasına, bu yönden davanın reddine;

vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine ilişkin hüküm fıkrasına yönelik istinaf başvurusunun ise yukarıda belirtilen gerekçeyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, ithalattan kaynaklanan ve Gümrük İdaresince tarh ve takip edilmesi gereken vergi ve cezalarla ilgili olarak işlem tesis etme yetkisi bulunmayan Maliye İdaresi bünyesinde teşkilatlanan davalı idarece, yapılan cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatının yetki yönünden hukuka aykırı olduğu, uyuşmazlığa konu sigaraların yargı kararıyla müsaderesine karar verildiğinden, "bulundurma" olgusunun imkansız hale geldiği; davalı idarece, davacının yasal olmayan yollardan elde ettiği sigarayı yurt içinde satmak amacıyla taşıdığı, olayda, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu kapsamında vergiyi doğuran olay meydana geldiğinden, davanın bu yönden de reddinin gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci ve Dokuzuncu Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na 3619 sayılı Kanunla eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.