Danıştay 7. Daire E.2021/2532 K.2023/3782

Dava konusu istem: Davacı şirket adına ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergileri ile bu vergiler üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan para cezalarına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararı üzerine, uyuşmazlık konusu gümrük giriş beyannamesi ile ithal edilen eşyaya münhasır olarak davalı idarece eşyanın Hindistan menşeli olmadığı yönünde ihracatçı firma ile yurt dışı yetkili makamları nezdinde inceleme yapılmadığı, dava konusu ihtilafla ilgili olarak davacı şirketin kanuni temsilcileri hakkında açılan davada ...

Ağır Ceza Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla Form A belgesinin gerçek olduğu tespit edildiğinden sanıklar hakkında beraat kararı verildiği, söz konusu belgenin gerçeği yansıtmadığı, geçersiz olduğu ve bu durumun davacı tarafından bilindiği ya da bilinmesi gerektiği yolunda davacının kusurunu da ortaya koyacak bir tespitin mevcut olmamasına rağmen anılan belgenin geçerli kabul edilmemesi suretiyle tesis edilen davaya konu işlemin para cezasına ilişkin kısmının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın iptale ilişkin hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.