Danıştay 7. Daire E.2021/2551 K.2022/2846

Dava konusu istem: Davacının 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrası uyarınca tecil terkin uygulaması kapsamında davalı idareye verdiği teminatın iadesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, dava konusu işlemin dayanağı olan davacı adına tarh edilen özel tüketim vergisinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin ve davacının indirimli teminattan yararlandırılmamasına dair işlemlerin iptali yolundaki ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:... sayılı kararının Danıştay Yedinci Dairesinin 09/01/2018 tarih ve E:2016/692, K:2018/22 sayılı kararıyla onandığı, bu karara karşı yapılan karar düzeltme başvurusunun 24/09/2019 tarih ve E:2018/1807, K:2019/4789 sayılı kararla reddedilmesi sonucu kesinleştiği; ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ise Danıştay Yedinci Dairesinin 09/01/2018 tarih ve E:2016/1056, K:2018/21 sayılı kararıyla bozulması üzerine verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararına karşı yapılan temyiz başvurusuna istinaden Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu'nun 23/10/2019 tarih ve E:2019/198, K:2019/815 sayılı kararıyla ısrar hükmü yönünden temyiz isteminin reddine karar verilerek dosyanın gönderilmesi üzerine Danıştay Yedinci Dairesinin 14/10/2020 tarih ve E:2020/668, K:2020/4078 sayılı kararıyla onandığı,

anılan karara karşı kararın düzeltilmesi kanun yoluna başvurulduğu ancak henüz bir karar verilmediği anlaşıldığından, yasal dayanağı ortadan kalkan dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.