Danıştay 7. Daire E.2021/2555 K.2022/3284

Dava konusu istem: Davacı şirketin 2008 yılında satışını yapmış olduğu araçlar için düşük bedelli faturalar düzenlemek suretiyle vergi ziyaına sebebiyet verdiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2008 yılının Ocak ilâ Mayıs, Ağustos ve Ekim dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergilerinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, … şasi numaralı … marka aracın çekiciden indirilirken ağaca çarparak hasar gördüğü ve araca ilişkin fotoğraflar ile tamiri için yapılan masrafların fatura ekinde yer aldığı iddia edilmişse de, söz konusu aracın hasarlı olduğuna ilişkin dosyada bilgi ve belge bulunmaması; … şasi numaralı … marka araç için ise, kurum temsilcisinin beyanı doğrultusunda işlem tesis edilmiş olması karşısında, vergi ve cezaların anılan araçlara isabet eden kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Şirketlerinin incelemedeki işlemlerini takip eden ön muhasebe yetkilisinin, araç satışlarından dolayı elde ettikleri hasılatların bir kısmını kayıtlara intikal ettiremediklerine ilişkin beyanının yeteri kadar bilgisi olmamasından ve inceleme tutanağını okumadan imzalamasından kaynaklandığı, vergi müfettişince ön muhasebe yetkililerinin beyanı esas alınarak, hiç bir araştırma ve şirket hesaplarına yapılan havale/EFT'lerin ne amaçla yapıldığı yönünde bir inceleme yapılmaksızın, araçların piyasa emsal fiyatları gözetilmeden, araçlardaki ufak tefek hasarlar, satış için bekleme süresi nedeniyle model düşmesi sonucu oluşan fiyat farklılıkları dikkate alınmadan, varsayıma dayalı olarak tesis edilen işlemlerin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 14/12/2018 tarih ve E:2016/2016, K:2018/5746 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.