Danıştay 7. Daire E.2021/2642 K.2023/3656

Dava konusu istem: POS cihazı kullanılmak suretiyle ikrazatçılık faaliyetinde bulunulduğunun tespit edildiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, davacı adına 2010 yılının Ocak ilâ Kasım dönemleri için re'sen salınan banka ve sigorta muameleleri vergileri ile kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda; davacının, cep telefonu ve kontör satışı faaliyeti ile iştigal etmek üzere mükellefiyet tesis ettirdiği, defter ve belge isteme yazısının davacının bilinen işyeri ve ikametgah adresinde bulunamaması sebebiyle tebliğ edilemediği, ticari kazanç elde edildiği beyan edilmesine rağmen ilgili dönemlerde banka ve sigorta muameleleri vergisine ilişkin beyannamelerin verilmediği, 2009 yılında 25.742,60 TL.

2010 yılında ise 85.256,38 TL tutarında pos cihazından geçmemiş nakit kontör satışlarının bulunduğu, 2010 yılında 14.914.475,60 TL tutarında pos cihazından çekim yapıldığı, herhangi bir GSM şirketinin distribütörü veya ana satış bayisi olmadığı, davacının mal satın aldığı bir kısım mükellefler hakkında pos cihazı tefeciliği ve sahte belge düzenlemekten dolayı vergi tekniği raporunun bulunduğu, davacının pos cihazından çekim yapan 6 kişinin verdikleri ifadelerde;

nakit ihtiyacı için pos cihazını kullandıklarını, gerçek bir emtia almadıklarını, %2-3 oranında komisyon ödediklerini beyan ettikleri, bu durumda, ifadesine başvurulan ve davacıya ait POS cihazından kredi kartıyla çekim yaptığı tespit edilen kişilerin beyanları, çok kısa sürede çok yüksek satış hasılatı elde edilmesi, cep telefonu kontör satışı için bayilik sözleşmesinin olmaması, gerçek manada ticari faaliyette bulunduğuna dair bir verinin bulunmaması yolundaki tespitler göz önüne alındığında, davacının, faiz karşılığı borç para verme işini meslek haline getirerek yasa dışı ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğu sonucuna varıldığından,

davacının pos cihazı kullanmak suretiyle elde ettiği faiz geliri esas alınarak belirlenen matrah üzerinden yapılan dava konusu vergi ziyaı cezalı banka ve sigorta muameleleri vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Defter ve belge isteme yazısının usulüne uygun olarak tebliğ edilmemesi nedeniyle, incelemeden haberdar olunmadığı, toptan kontör satışlarının yanında perakende satışlarının da bulunduğu, ancak bu satışların dahi incelenmediği, gerçek dışı beyan ve varsayıma dayalı tespitlere dayanılarak yapılan cezalı tarhiyatın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.