Danıştay 7. Daire E.2021/266 K.2023/255

Dava konusu istem: İkrazatçılık faaliyetinde bulunduğundan bahisle düzenlenen inceleme raporuna dayanılarak, davacı adına, 2008 yılının Ocak ila Aralık dönemlerine ilişkin olarak 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 30. maddesinin 1. fıkrasına istinaden re’sen tarh edilen banka ve sigorta muameleleri vergisinin ve Mayıs ila Aralık dönemleri için tekerrür hükümleri de uygulanmak suretiyle tüm dönemler için kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararı üzerine vergi aslı ve üç kat vergi ziyaı cezasına hasren yapılan inceleme sonucunda; vergi inceleme elemanınca pos cihazlarının kullanımından kaynaklanan ve bankalara göre değişen oranlarda uygulanabilen banka komisyonlarının verginin matrahının hesaplanmasında dikkate alınması gerekirken, bu husus dikkate alınmaksızın belirlenen matrah üzerinden tarh edilen banka ve sigorta muameleleri vergilerinde ve yine bu oran üzerinden üç kat olarak kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davaya konu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İkrazatçılık yapıldığına ilişkin somut tespitler düzenlenen raporlarla açıkça ortaya konulduğundan, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.