Danıştay 7. Daire E.2021/2698 K.2024/1623

Dava konusu istem: Davacı adına, ikamet adresinde bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle, takdir komisyonu kararlarına dayanılarak 2016 yılının Kasım dönemine ilişkin re'sen tarh edilen özel tüketim ve katma değer vergileri ile kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının ikametinde ele geçirilen bandrolsüz sigaraların bir kısmının yurt dışında, bir kısmının ise yurt içinde üretildiğinin tespit edildiği, davacının söz konusu sigaraların imalatçısı olduğunun ya da imalatçıdan sigara aldığının kabulünün mümkün olmadığı,

sigaraların yasal olmayan yollardan ithal edilerek yurda sokulduğunun kabulü gerektiği, yurt dışı menşeli olup gümrük idaresince tarh ve takip edilmesi gereken vergi ve cezalarla ilgili olarak işlem tesis etme yetkisi bulunmayan Maliye İdaresi bünyesinde teşkilatlanan davalı idarece yapılan dava konusu vergi zıyaı cezalı özel tüketim vergisi ve katma değer vergisi tarhiyatlarında yetki yönünden hukuka uygunluk bulunmadığı; yurt içi menşeli sigaralar bakımından davacı adına yapılan cezalı tarhiyatın müteselsil sorumluluktan kaynaklandığı, imalatçı şirketin mükellef olması nedeniyle asıl borçlu olan Mersin ilinde yerleşik ...

Sigara ve Tütüncülük Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'nin bağlı olduğu vergi dairesinin yetkili olduğu, dolayısıyla cezalı tarhiyatın yerli sigaralara ilişkin kısmında da yetki yönünden hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca bandrolsüz sigara bulundurma nedeniyle re'sen tarh edilen vergi ve kesilen vergi ziyaı cezası bakımından vergi dairesi müdürlüğü yetkili olduğundan davacının bulunduran sıfatını haiz olup olmadığının ortaya konulması gerektiği, hakkında açılan ceza davasında davacının mahkumiyetine karar verildiği, bandrolsüz sigaraların davacıya ait olduğunun tutanakla ortaya konulduğunun anlaşılması karşısında, re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı;

davacının kaçak sigaraların yurt içinde ticaretini yaptığı ve ticari amaçla satarak başkalarına teslim ettiği veya başka şekilde katma değer vergisine tabi olacak herhangi bir işleme tabi tuttuğu yolunda davalı idarece herhangi bir tespit yapılmadığı,

ayrıca 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 9. maddesinin 2. fıkrasında açıkça mükellef ifadesinin kullanılması karşısında, fiili ya da kaydi envanterin ancak önceden gelir ya da katma değer vergisi mükellefi olanlar nezdinde yapılabileceği, öte yandan, Kanun'da mükellef olmamakla birlikte yalnızca belirli bir miktarı aşan belgesiz mal bulundurduğu tespit edilenler adına 4760 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 5. fıkrasında yer alan hükme benzer bir düzenlemeye katma değer vergisi açısından yer verilmediği anlaşıldığından,

re'sen tarh edilen katma değer vergisi ve kesilen vergi ziyaı cezasında bu yönüyle hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kısmen reddine, kısmen de kabulü ile mahkeme kararının vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatına ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasından sonra anılan kısım yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, ceza mahkemesi kararının kesinleşmediği, ithal sigaralar bakımından gümrük idaresinin yetkili olduğu; davalı idarece, alışlarını belgeleyemeyen (bulunduran) mükellef adına 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 9. maddesinin 2. fıkrası uyarınca tarh edilen katma değer vergisi ve kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci ve Dokuzuncu Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na 3619 sayılı Kanun'la eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.