Danıştay 7. Daire E.2021/2726 K.2021/3995

…Başkanlığı

İSTEMİN KONUSU

…Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Sigorta acenteliği faaliyetinde bulunan davacı tarafından, 2006 yılının Şubat ilâ Aralık dönemleri için ödenen banka ve sigorta muameleleri vergisinin iadesi istemiyle yapılan şikâyet başvurusunun zımnen reddine dair işlemin iptali ile ödenen verginin kanuni veya ticari faizden yüksek olanı üzerinden hesaplanacak faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle; ödenen vergilerin tahsil tarihi ile idareye başvuru tarihi arasında geçen süreye ilişkin faize hasren yapılan inceleme sonucu, olayda, 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanunda yer alan düzenlemeler uyarınca faizin hesaplanmasında başlangıç tarihinin, idareye başvuru tarihi olarak kabulü gerektiğinden bu döneme ilişkin faiz istemi yönünden davanın reddine, vekalet ücreti yönünden ise, davacı lehine daha önceden vekalet ücretine hükmedildiğinden bu aşamada takdir edilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Zararın verginin ödendiği tarih itibarıyla oluştuğu, mahkeme kararının bu haliyle zararın tam olarak karşılanamayacağı ve bu durumun Anayasanın 125. maddesine aykırılık oluşturacağı, gecikme faiziyle birlikte vergilerin iadesine karar verilmesinin gerektiği, gerekçeli kararın kendi içinde çeliştiği, iadesi gereken paranın idarenin tasarrufunda kalan sürede ilgilisi tarafından tasarruf edilememesinden doğan zararın giderilmesi gerektiğine yer verilmesine rağmen hüküm fıkrasında bu açıklamaya aykırı hüküm tesis edildiği ve davacı vekili lehine vekalet ücreti takdir edilmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 07/03/2019 tarih ve E:2017/536, K:2019/1221 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.