Danıştay 7. Daire E.2021/2978 K.2023/4030

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, dosyanın incelenmesinden, davacının sürücüsü olduğu araçta bandrolsüz sigara ele geçirilmesi nedeniyle, düzenlenen tutanakta davacının yanında bulunan ... isimli şahsın, sigaraların kendisine ait olduğunu beyan ettiği anlaşılmış ise de, aracın hakimiyetinin davacıda olması,

sigaraların araç içinde poşetlerde gözle görülebilir bir şekilde yakalanması ve ayrıca davacı hakkında yapılan ceza yargılamasında hakkında mahkumiyet hükmü tesis edilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, 4760 sayılı Kanun'da tanımlanan "bulunduran" sıfatına sahip olduğu görüldüğünden, davacı adına re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile bir kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Emniyet ekiplerinin yaptığı operasyonda, davacının sevk ettiği araçta, gümrük kaçağı sigaraların ele geçirildiği, bu nedenle tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Takdir komisyonunca takdir olunan veya vergi inceleme raporuyla belirlenmiş bir matrah ya da matrah farkına dayanmaksızın, arama ve muhafaza altına alma tutanağı ve TAPDK değerlendirme raporuna istinaden tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığından, davanın esası incelenmek suretiyle verilen mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı adına, yurtdışı menşeli sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası kapsamında 2014 yılının Ocak dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile bir kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezasına ilişkin işlemin iptali istenilmektedir.

İLGİLİ MEVZUAT

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun tarh ve tahakkuk usulünü düzenleyen İkinci Kısmında yer alan 30. maddesinin 1. fıkrasında yer alan re'sen vergi tarhı; vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde, takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlanarak, inceleme raporunda bu maddeye göre belirlenen matrah veya matrah farkının resen takdir olunmuş sayılacağı hükmüne yer verilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Yukarıda yer alan yasal düzenlemede belirtilen tanımdan da anlaşılacağı üzere, vergi idaresince re'sen vergi tarh olunabilmesi için, öncelikle, re'sen takdir olunmuş bir matrah veya matrah farkının varlığı gereklidir. Başka bir anlatımla, vergi idaresince re'sen yapılan vergi tarhının hukuken geçerli olabilmesi için, bu tarhiyatın, 213 sayılı Kanunun 74. maddesi uyarınca matrah takdiri yapmakla görevli bulunan takdir komisyonunca takdir olunan ya da 135. maddesi uyarınca vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlar tarafından düzenlenen inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah farkına dayandırılmış olması gerekmektedir.

Bu durumda, takdir komisyonunca takdir olunan veya vergi inceleme raporuyla belirlenmiş bir matrah ya da matrah farkına dayanmaksızın, arama ve muhafaza altına alma tutanağına istinaden ihbarname düzenlenmesi suretiyle re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasınında hukuka uyarlık bulunmadığından, bu husus gözetilmeksizin ihbarname içeriği vergi ve cezaların usulünce tarh edildiği kabul edilmek suretiyle, uyuşmazlığın esasını inceleyen vergi mahkemesi kararında isabet görülmemiştir.