Danıştay 7. Daire E.2021/298 K.2022/3712

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından ithal edilerek satışı gerçekleştirilen araç için beyan edilen özel tüketim vergisi matrahının kıymet araştırması sonucu tespit edilen tutara göre düşük olduğundan bahisle 2009 yılının Eylül dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, ara kararına istinaden davalı idarece, 2009 yılının Eylül dönemine ait vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatına ilişkin dava konusu ihbarnamenin ... tarih ve ...sayılı vergi tekniği raporunda 2011 yılının Kasım dönemine ilişkin matrah farkı tespit edilen ... şasi nolu araca ilişkin olması gerekirken, ... şasi nolu araca ilişkin olduğu, tarhiyatın ... tarih ve... sayılı Yeğenbey Vergi Dairesi Müdürlüğünün yazısı üzerine takdir komisyonu kararına istinaden yapıldığı,

buna göre takdir edilen matrah farkı üzerinden %60 oranında özel tüketim vergisi hesaplanması gerekirken, sehven %84 oranında hesaplandığının belirtildiği hususları göz önünde bulundurulduğunda, davacı şirket tarafından ithal edilen ... şasi nolu araca ilişkin kıymet farkı yönünden araştırma yapılmadığı ve matrah farkına ilişkin somut, geçerli, yeterli bir şekilde verilerin ortaya konulmadığı sonucuna ulaşıldığından, vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyeti ortaya konulmadan yapılan vergi ziyalı özel tüketim vergisi tarhiyatında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.