Danıştay 7. Daire E.2021/3088 K.2024/1887

Dava konusu istem: Davacı adına, sahibi olduğu araçta bandrolsüz sigara bulundurulduğunun tespit edildiğinden bahisle, takdir komisyonu kararına istinaden, 2016 yılının Ekim dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, ... Jandarma Karakol Komutanlığı'nca ... Beldesi ... Mahallesi'nde yol kenarında duran kapalı kasa kamyonet içerisinde bandrolsüz sigara bulunduğu ihbarının alınması üzerine, davacı adına kayıtlı olan ... plakalı araçta yapılan aramada koli içerisinde 27.500 paket bandrolsüz sigaranın ele geçirildiği, davacının da aralarında bulunduğu sanıklar hakkında ...

Asliye Ceza Mahkemesinin E:... sayılı dosyasında açılan ceza davasında, bu olay nedeniyle yargılanan ve mahkumiyetine karar verilen davacının oğlu ...'ın ifadesinde, babasının olayla ilgisinin olmadığını, sigaraları bilerek taşıdığını açıkça beyan ettiği, davacının sigaraların yakalandığı sırada olay yerinde bulunmadığını ve oğlunun aracı kendisinden habersiz aldığını beyan ettiği ve bu durumun aksini gösterir her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil elde edilemediği, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereği davacının beraatine karar verildiğinin anlaşıldığı,

bu durumda, davacının ele geçirilen bandrolsüz sigaralarla bir ilgisinin olduğu ya da bulunduran sıfatını taşıdığı yönünde davalı idarece yapılmış somut bir tespitin bulunmadığı açık olduğundan, re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezanın iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrasında; (III) sayılı listenin (A) ve (B) cetvelinde yer alan mallar bakımından, Kanunun genel hükümleriyle düzenlenen vergiyi doğuran olay ve vergi mükellefinden farklı olarak ve "müteselsil sorumluluk ve ceza uygulaması" başlığıyla "bulundurma" fiili vergiyi doğuran olay, "bulunduranlar" da vergi mükellefi olarak kabul edilerek bulunduranlar adına vergi tahakkuk ettirileceği ve vergi ziyaı cezası kesileceği kuralı öngörülmüştür.

Anılan fıkrada, özel tüketim vergisi tahakkuku için "bulundurma" fiili ile birlikte bulundurulan ürünlerin de, kullanılma zorunluluğu getirilen bandrol veya kod olmayan ürünlerden olması gerekmektedir. Belirtilen bu iki koşulun birlikte gerçekleştiğinin tespit edilmesi durumunda vergi dairesi müdürlüğü tarafından re'sen vergi tarhı ile vergi ziyaı cezası uygulanabilecektir. Re'sen tarh edilen özel tüketim vergisinin muhatabı ise yasal düzenlemenin doğal bir sonucu olarak bu malları bulunduranlardır.

Dosyanın incelenmesinden; bandrolsüz sigaraların ele geçirildiği aracın park halinde bulunduğu ve şoförünün kimliğinin de tespit edilememesi nedeniyle, trafik sicilinde araç sahibi olarak görünen davacı hakkında işlem tesis edildiği anlaşılmıştır.

Olayda, temyize konu kararda, sigaraların bulunduğu aracın davacının oğlu tarafından kullanıldığı, dolayısıyla, davacının bulunduran sıfatının şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerle ortaya konulamadığı gerekçesiyle davacının şahsında bandrolsüz sigaraları bulundurma fiilinin gerçekleşmediğinin kabulü suretiyle hüküm tesis edilmiş ise de, olay sırasında bandrolsüz sigara yüklü aracın terk edilmiş olarak ele geçirilmesi,

30/10/2016 tarihli yoklama tutanağındaki beyanın davacı tarafından verilmiş olması ve aynı tutanakta oğlunun küçük yaşta bulunması sebebiyle ifadesinin alınamadığının açıkça belirtilmesi karşısında, araç sahibi olan davacı adına 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca bulunduran sıfatıyla tarh edilen özel tüketim vergisinde ve kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığından, aksi yönde verilen temyize konu kararın bozulması gerektiği oyu ile Dairemiz kararına katılmıyorum.