Danıştay 7. Daire E.2021/330 K.2021/2798

Dava konusu istem: İkrazatçılık faaliyetinde bulunduğundan bahisle, takdir komisyonu kararına dayanılarak, davacı adına, 2009 yılının Ocak ilâ Aralık dönemleri için re'sen salınan banka ve sigorta muameleleri vergileri ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 114. maddesinin 1. fıkrası açıklanarak, sırf zamanaşımını durdurmak amacıyla takdire sevk işleminin 213 sayılı Kanun'un 114. maddesinde belirtilen zamanaşımı süresini durdurmayacağı, olayda esas itibariyle vergi tekniği raporu dikkate alınarak takdir komisyonunca matrah belirlendiği ve belirlenen matrah üzerinden yapılan vergi ziyaı cezalı banka ve sigorta muameleleri vergisi tarhiyatına ilişkin ihbarnamenin 5 yıllık zamanaşımı süresi geçirildikten sonra 31/12/2015 tarihinde davacıya tebliğ edildiği anlaşıldığından, dava konusu tarh ve ceza kesme işlemlerinde zamanaşımı nedeniyle hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

Daire kararının özeti: 2009 yılına tarh zamanaşımı süresinin dolmasından önce 13/11/2014 tarihinde yapılan takdire sevk işlemi, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 114. maddesi uyarınca işlemeye devam eden tarh zamanaşımı süresini durduracağından, uyuşmazlığın esasının incelenerek karar verilmesinin icap ettiği gerekçesiyle temyize konu kararın bozulmasına karar verilmiştir.

KARAR DÜZELTME TALEP EDENİN İDDİALARI

Takdir komisyonu kararları ve vergi tekniği raporları tebliğ edilmeyerek savunma haklarının kısıtlandığı, vergi ve cezaların zamanaşımına uğramasının önlenmesi amacıyla yapılan takdir komisyonuna sevk işleminin zamanaşımını durdurmayacağı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Kararın düzeltilmesi isteminin kabul edilerek, Dairemiz bozma kararının kaldırılmasından sonra usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılan mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Kararın düzeltilmesi istemini içeren dilekçede ileri sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun, 6545 sayılı Kanun'la yürürlükten kaldırılan ve aynı Kanun'un 27. maddesiyle eklenen Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmaya devam olunan (mülga) 54. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uyarınca, Dairemizin 08/10/2020 tarih ve E:2016/10870 K:2020/3810 sayılı kararının düzeltilmesini gerektirecek nitelikte bulunduğundan, istem kabul edilerek anılan kararın ortadan kaldırılmasından sonra temyiz incelemesine geçildi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Dava daireleri ve İdari veya Vergi Dava Daireleri Kurulları kararlarının düzeltme yoluyla yeniden incelenebilmeleri, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun, 6545 sayılı Kanun'la yürürlükten kaldırılan ve aynı Kanunun 27. maddesiyle eklenen Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmaya devam olunan (mülga) 54. maddesinde yazılı nedenlerden birinin bulunması ile mümkün olup, dilekçe sahibinin ileri sürdüğü nedenlerin ise bunlardan hiçbirine uymaması karşısında, yerinde olmayan isteğin reddedilmesi gerektiği oyu ile, Dairemiz kararına katılmıyoruz.