Danıştay 7. Daire E.2021/3380 K.2023/3837

Dava konusu istem: Davacı şirket adına 2015 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı eşyaların gümrük vergisine tabi olmasına rağmen muafiyet kodu girilerek yüzde 50 indirimli vergi oranı beyan edilmek suretiyle ithal edildiğinden bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergileri ile bu vergiler üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan para cezalarının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı tarafından dava konusu ödeme emri muhteviyatı ek tahakkuk ve para cezası kararlarının tebliğini müteakip usulüne uygun olarak itiraz edilmesi üzerine davalı idarece 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 6. maddesinin 2. fıkrası uyarınca karar verilmek üzere süre uzatımına gidildiğinin bildirildiği, bu süreçte zımni ret için öngörülen süre geçtiği gibi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 10. maddesi kapsamında bekleme süresinin de geçmesine karşın söz konusu ek tahakkuk ve para cezası kararlarının dava konusu edilmediği,

bu durumda, dava konusu edilmeyerek kesinleşen amme alacaklarının tahsili amacıyla ödeme emri düzenlenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Olayda, ödeme emri muhteviyatı ek tahakkuk ve para cezası kararlarına davacı şirket tarafından usulüne uygun olarak itirazda bulunulması üzerine davalı idarece, süresi içerisinde karar alınamayacağı ifade edilerek, karar alma süresinin 27/08/2017 tarihine kadar uzatıldığının bildirildiği, söz konusu süre uzatım yazısından sonra herhangi bir karar alınmaksızın dava konusu ödeme emrinin düzenlendiğinin anlaşıldığı, her ne kadar, zımni ret işlemine karşı süresinde dava açılmadığından bahisle dava konusu ödeme emri düzenlenmiş ise de;

ek tahakkuka ve cezalara karşı süresi içerisinde yapılan itiraz başvurusunun, bölge müdürlüğünce karara bağlanmaksızın ödeme emri düzenlendiği, dava açmakla idarenin cevabının beklenmesi arasında muallakta bırakılan davacının idarece işlem tesis edileceğine ilişkin güveni ve haklı beklentisinin devam ettiği süreçte, doğrudan takibata yönelik işlem tesis edilmekle hukuki güvenlik ilkesinin zedelendiği, dolayısıyla kamu alacağının henüz idari yönden kesinleşmediği anlaşıldığından,

4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 242. maddesi gereğince yapılan itiraz başvurularını 30 gün içinde karara bağlayarak ilgilisine tebliğ etme görevi olan idarenin, itiraz başvurusunu yanıtlamak yerine, davacıya tanınan bir hak olan zımni ret müessesesini davacı aleyhine kullanmak suretiyle ödeme emri düzenlemesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasından sonra dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.