Danıştay 7. Daire E.2021/347 K.2021/3140

Dava konusu istem: Madeni yağ imalatı işi ile iştigal eden davacının, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrası uyarınca tecil-terkin kapsamında yapmış olduğu üretimlere ilişkin olarak, 2011 yılının Temmuz döneminde verilen beyannamelere istinaden tecil işlemlerinin yapılmasını ve üretim tasdik raporlarının vergi dairesine teslim edilmesini müteakip, Gelir İdaresi Başkanlığının görüşü doğrultusunda geçmişe dönük olarak istenilen teminatların verilmediğinden bahisle tecili gerçekleştirilmiş vergilerin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, olayda, davacı şirketin (I) sayılı listenin (B) cetvelindeki malları (I) sayılı listeye dahil olmayan malların imalinde kullanmak üzere satın aldığı ve tahakkuk eden özel tüketim vergisinin tecil edildiği,

satın alınan malların (I) sayılı listeye dahil olmayan malların imalinde kullanıldığına ilişkin yeminli mali müşavir üretim tasdik raporunun ilgili idareye sunulmuş olduğunun anlaşılması karşısında, artık bu aşamada idarenin inceleme yetkisini kullanarak tecil edilen vergilerin terkin edilip edilmeyeceğini ortaya koyması ve söz konusu incelemenin neticesine göre işlem yapması gerekirken, Gelir İdaresi Başkanlığının görüşü doğrultusunda geçmişe dönük olarak teminat istenmesi üzerine,

teminatların verilmediğinden bahisle tahakkuku ardından tecili gerçekleştirilmiş özel tüketim vergilerinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tecil terkin uygulaması kapsamında beyan edilen mal teslimlerine ilişkin teminatın verilmemesi üzerine tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 12/03/2020 tarih ve E:2016/469, K:2020/2410 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.