Danıştay 7. Daire E.2021/3869 K.2022/3184

Dava Konusu İstem

Davacının 2010 yılına ilişkin hesap ve işlemlerinin özel tüketim vergisi yönünden incelenmesi sonucunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrası uyarınca müteselsil sorumluluk hükümlerine göre 2010 yılının Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Ağustos, Kasım ve Aralık aylarının muhtelif dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılarak kesilen vergi ziyaı cezalarına ilişkin işlemlerin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, cezanın tekerrüre ilişkin kısmına hasren yapılan inceleme sonucu, davacı adına kesilen vergi ziyaı cezaları için tekerrüre esas alınan 2009 yılının Nisan, Mayıs ve Haziran aylarına ait vergi ziyaı cezasının 08/01/2010 tarihinde kesinleştiği, tekerrür hükümlerinin uygulanması için kesinleşmeyi izleyen yılın başından olmak üzere, diğer bir ifadeyle 01/01/2011 tarihinden itibaren işlenmiş bir fiilin mevcut olmasının gerektiği, ihtilaf konusu fiilin de 2010 yılında işlendiği anlaşılmakla, tekerrür koşullarının oluşmaması nedeniyle,

dava konusu 91,665 litre madeni yağ miktarına isabet eden özel tüketim vergisi üzerinden hesap edilerek kesilen vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri nedeniyle arttırılan kısımlarında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle işlemin bu kısmının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu kararın Dairemizin 09/03/2020 tarih ve E:2016/4082, K:2020/2285 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.