Danıştay 7. Daire E.2021/4174 K.2022/2264

Dava konusu istem: 2010 ilâ 2012 yıllarının muhtelif dönemlerine ait olup kesinleşmesine rağmen ödenmeyen özel tüketim ve katma değer vergileri, vergi ziyaı ve özel usulsüzlük cezaları, gecikme faizi ile yargı harçlarının tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, dosyanın UYAP kayıtlarıyla birlikte incelenmesinden; bozma kararında sözü edilen Danıştay Dokuzuncu Dairesinin ve Konya Bölge İdare Mahkemesinin esaslarına kayıtlı dosyalarında, Mahkemelerince verilen kararların, itiraz/temyiz aşamasında onandığı ve kesinleştiği, Danıştay Yedinci Dairesinin esasına kayıtlı dosyalarında verilen kısmen bozma kararlarına uyularak Mahkemelerince verilen iptal kararlarının da onandığı ve karar düzeltme aşamasında olduğu anlaşıldığından,

içeriğindeki özel usulsuzlük cezalarının iptal edilmiş olması nedeniyle, ödeme emrinin özel usulsüzlük cezalarına isabet eden kısmında hukuka uyarlık, kalan kısımlarında ise hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle kısmen dava konusu işlemin iptaline, kısmen de davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 37. maddesi uyarınca vade bildirimi yapılmaksızın doğrudan düzenlenen ödeme emrinin hukuka aykırı olduğu, tarh edilen vergilere ait olmayan dönemlere ilişkin alacakların da ödeme emrine konu edildiği, bu hususta yargı mercilerince araştırma yapılmadığı, 2009 yılına ilişkin olarak tesis edilen özel tüketim vergisi mükellefiyetinin vergi mahkemesince iptal edildiği; davalı idarece, ödeme emrinin dayanağı ihbarnamelere karşı açılan davaların reddedilmesi üzerine ... nolu ihbarnamelerin düzenlendiği, ödeme yapılmadığından kesinleşen amme alacaklarının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci ve Dokuzuncu Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na 3619 sayılı Kanun'la eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.