Danıştay 7. Daire E.2021/4189 K.2023/4282

… Gümrük Müdürlüğü - (E - Tebligat) VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

.. Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin . tarih ve E:., K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına kayıtlı ...plakalı aracın, yurtta kalma süresini mazeretsiz olarak aştığı ve davacının aracı herhangi bir gümrük idaresine bırakmadan veya taahhütname vermeden yurt dışına çıkış yaptığından bahisle tahakkuk ettirilen gümrük, özel tüketim, katma değer vergileri ve TRT bandrol ücreti ile 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesinin 1. fıkrası uyarınca alınan para cezası kararına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin vergiler ile anılan vergiler üzerinden hesaplanan para cezalarına ilişkin kısmının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin .. tarih ve E:., K:.. sayılı kararıyla; olayda, davacı tarafından geçici ithalat rejimi kapsamında yurda girişi yapılan özel kullanıma mahsus aracın yasal süresi dolduğu halde çıkışının yapılmadığı görüldüğünden, serbest dolaşıma girmeyen eşyanın ithalat vergilerinden tamamen ya da kısmen muaf olarak ve ticaret politikası önlemlerine tabi tutulmaksızın,

Türkiye gümrük bölgesi içinde kullanılmasına ve bu kullanım sırasındaki olağan yıpranma dışında herhangi bir değişikliğe uğramaksızın yeniden ihracına olanak sağlayan geçici ithalat rejimine ilişkin hükümlerin ihlal edilerek aracın yurt içinde bırakıldığının anlaşılması karşısında, sigorta poliçesindeki bilgiler esas alınarak gümrük kıymetinin belirlenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığından,

tahakkuk ettirilen gümrük, katma değer ve özel tüketim vergileri ile Gümrük Kanunu'nun 238. maddesinin 1. fıkrası uyarınca gümrük vergileri tutarının dörtte biri oranında kesilen 74.554,28-TL tutarındaki para cezasında hukuka aykırılık görülmediği;

öte yandan, uyuşmazlıkta, süre aşımı ve taahhütnamesiz çıkış fiilleri için ayrı ayrı gümrük vergileri tutarının dörtte biri oranında her bir fiil için 74.554,28-TL olmak üzere, toplam 149.108,56-TL tutarında ceza kesilmişse de, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesine göre vergi kaybına neden olan bir fiil kapsamında geçici ithalat rejimine ilişkin hükümlerin bir kez ihlal edildiği anlaşıldığından, para cezasının 74.554,28 TL'yi aşan kısmında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin kısmen iptaline, kısmen de davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, aracın kendilerine ait olmadığı, ceza kesilmesinin hakkaniyete aykırı olduğu, gümrük kapısından giriş esnasında bilgilendirilmedikleri, aracın kayıp olduğu ve Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/66025 soruşturma numaralı dosyasında hırsızlık şikayetinde bulundukları; davalı idarece, yurttan çıkarılması için verilen süre dolmasına rağmen taahhüt vermeden veya aracı herhangi bir gümrük müdürlüğüne bırakmadan yurt dışına çıktığı tespit edilen davacı adına tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Davalı idarece, istemin reddi gerektiği savunulmuş; davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.