Danıştay 7. Daire E.2021/4738 K.2023/4079

Dava konusu istem: Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O. Atatürk Organize Sanayi Şubesinden sanayi parseli oluşturmak amacıyla temin edildiği belirtilen kredi nedeniyle ödenen faiz üzerinden 2014 yılının Mart döneminde davacıdan kesinti yoluyla tahsil edilerek beyan edilip ödenen banka ve sigorta muameleleri vergisinin kesinti tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine; davacının Türkiye Vakıflar Bankası'ndan temin ettiği kredi için ödenen faizin %5'i oranında 78.735,00-TL tutarında banka ve sigorta muameleleri vergisi kesintisi yapılması üzerine söz konusu kesintinin iptali ve tecil faizi ile birlikte iadesi istemi ile açılan davada, 4562 sayılı Organize Sanayi Bögeleri Kanunu'nun 3. maddesi uyarınca kurulan ve faaliyet gösteren Organize Sanayi Bölgesi tüzel kişiliğinin anılan Kanunun 21. maddesinde açıkça belirtildiği üzere "her türlü vergi, resim ve harçtan muaf olduğu" ve dava konusu verginin de davacı tarafından ödendiği görüldüğünden,

banka muameleleri vergisi kesintisinde hukuka uygunluk bulunmadığı; öte yandan, tahsil edilen tutarın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin 4. fıkrası uyarınca tecil faiziyle iadesinin icap ettiği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali ile ödenen verginin tecil faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İadenin, kararın idareye tebliğ edildiği tarihten itibaren 30 içinde yerine getirilmemesi halinde yasal faiziyle yapılabileceği, ödenecek verginin faiziyle iade edilmesine ilişkin koşulların oluşmadığı, ayrıca, temin edilen kredi nedeniyle tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.