Danıştay 7. Daire E.2021/4824 K.2023/4918

Dava konusu istem: Davacının POS cihazı kullanmak suretiyle ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğundan bahisle hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca 2014 yılının Mart ilâ Aralık dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen banka ve sigorta muameleleri vergileri ve kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda yer alan; yüksek tutarlarda matrah beyan edildiği, Ba-Bs formları karşılaştırıldığında uyumlu olmadıkları, alım ve satım yapılan mükelleflerden bir kısmı hakkında sahte belge düzenleme nedeniyle tanzim edilen ve olumsuz tespitler içeren vergi tekniği raporlarının bulunduğu, Bs formlarında yıllık toplam satış tutarının 978.427,00 TL olarak bildirilmesine karşın, kredi kartı ile yapılan yıllık tahsilat tutarının 25.777.266,67 TL olduğu,

kredi kartıyla satış yapılan kişilerden alınan ifadelerde, satışların nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla gerçekleştirildiğinin beyan edildiği yolundaki tespitlerden, davacının POS cihazını kullanmak suretiyle komisyon karşılığında ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğunun anlaşıldığı,

vergi inceleme elemanınca POS cihazlarının kullanımından kaynaklanan ve bankalara göre değişen oranlarda uygulanabilen banka komisyonlarının verginin matrahının hesaplanmasında dikkate alınmasının gerektiği, davacının %10,25 oranında komisyon geliri elde ettiği varsayımıyla hareket edilmiş ise de, ifadesine başvurulan şahısların %2-3 civarında komisyon bedeli ödediklerini beyan etmeleri karşısında, davacının ortalama % 2,5 komisyon geliri elde ettiği sonucuna varıldığından,

dava konusu vergiler ve cezaların, davacının tefecilik faaliyeti nedeniyle kredi kartı aracılığı ile yaptığı satışları üzerinden %2,5 komisyon geliri elde ettiği esas alınarak ve banka komisyon tutarları düşülerek hesaplanan kısımlarında hukuka aykırılık; fazlaya ilişkin kısımlarında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu vergiler ve cezaların kısmen iptaline, kısmen de davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Arkadaşı adına mükellefiyet tesis ettirerek bu kişiye vekalet verdiği, dolayısıyla verginin mükellefi olmadığından salınan vergilerin ve kesilen cezaların hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın temyize konu hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.