Danıştay 7. Daire E.2021/4929 K.2022/2085

Dava konusu istem: Gazlı yakıtlar ve bunlarla ilgili ürünlerin toptan ticareti faaliyeti ile iştigal eden davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuyla, davacının satın aldığı baz yağların bir kısmını imalata dahil etmeden, motorine ikame etmek suretiyle yakıt amaçlı olarak sattığından ve bu satışlardan kaynaklanan özel tüketim vergisi tutarlarına faturalarında yer vermediğinden bahisle,

2011 yılının Ocak ilâ Aralık aylarının (1.) ve (2.) dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ve tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezaları ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının iptali istemiyle açılan davanın reddi yolundaki mahkeme kararının, özel tüketim vergileri ve vergi ziyaı cezaları yönünden onanarak kesinleşmesi üzerine, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 53. maddesindeki sebeplerin varlığı ileri sürülerek anılan kısımlar yönünden yargılamanın yenilenmesi istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına 2011 yılının Ocak ilâ Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ve tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezaları ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının iptali istemiyle açılan davanın reddi yolunda Mahkemelerince verilen kararın özel tüketim vergileri ve vergi ziyaı cezaları yönünden onanarak kesinleşmesi üzerine,

sözü edilen kısımlara ilişkin olarak 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (h) bendine göre "aynı yahut başka bir mahkeme tarafından önceki ilam hükmüne aykırı bir karar verilmiş bulunması" şartının gerçekleştiği ileri sürülerek yargılamanın yenilenmesi talep edilmiş ise de, dava dilekçesinde belirtilen ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının incelenmesinden, söz konusu davaların tarafları ve konularının aynı olmaması nedeniyle anılan Kanun maddesinde öngörülen şartlara uymadığı sonucuna ulaşıldığından yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava dilekçesi ekinde sunulan diğer kararların mahkemece tartışılmadığı, bunların içerisinde özel tüketim vergisi mükellefiyeti tesisine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı yolunda verilen kararın da bulunduğu, olayda yargılamanın yenilenmesini gerektiren koşulların oluştuğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.