Danıştay 7. Daire E.2021/5017 K.2023/1970

Dava konusu istem: Davacı tarafından satın alınan düşük oranda özel tüketim vergisine tabi madeni yağların daha yüksek oranda vergiye tabi motorine ikame olarak satıldığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrası uyarınca 2015 yılının Ocak ilâ Aralık aylarının muhtelif dönemlerine ilişkin olarak re’sen tarh edilen özel tüketim vergileri ve bir kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezaları ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. Maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla; olayda, madeni yağların yaklaşık %20'lik kısmının satıldığı şahısların ifadelerinde, madeni yağların kendilerine akaryakıt olarak satıldığının belirtildiği, faaliyet alanlarının sadece karayolu ile taşımacılık olmasının söz konusu madeni yağların amacına uygun bir şekilde satılmadığını ve kullanılmadığını gösterdiği, taşımacılık faaliyeti bulunmayan şahıslara yapılan satışların hesaplamaya dahil edilmediği,

yağların %10'unun araç bakım ve onarımında kullanıldığı kabulünden hareketle davacı lehine olacak şekilde %90'ının hesaplamaya dahil edildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, davacının daha düşük oranda özel tüketim vergisine tabi madeni yağları daha yüksek oranda vergiye tabi motorin yerine ikame yakıt olarak sattığı sonucuna ulaşıldığı;

öte yandan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrasının olay tarihinde yürürlükte bulunan şekli uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilmesini gerektiren şartların olayda bir arada gerçekleşmediği gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergileri yönünden davanın reddine, özel usulsüzlük cezasının ise iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Mahkeme kararının özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkrasında hukuka uyarlık bulunmadığı; uyuşmazlığın çözümünün, davacının teslim aldığı madeni yağları daha yüksek oranda vergiye tabi bir mal olan akaryakıt olarak kullanılmak üzere 3. kişilere satıp satmadığının tespitine bağlı olduğu, davacıdan madeni yağ satın alan nakliyecilerden 2015 yılında ifadesine başvurulan dört tanesinin beyanlarına göre satın alınan madeni yağların akaryakıt olarak kullanıldığı sabit olduğundan, bu kişilere yapılan satışlar yönünden dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı,

bununla birlikte, ifadesine başvurulmayan mükelleflere yapılan satışlara konu madeni yağların da akaryakıt olarak kullanıldığının kabulü varsayıma ve eksik incelemeye dayalı olduğundan, bu cezalı tarhiyatların anılan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine; davacının, istinaf başvurusunun kısmen reddine, kısmen de kabulü ile mahkeme kararının davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının ifadesine başvurulmayan mükelleflere yapılan satışlara ilişkin bölümünün kaldırılmasından sonra cezalı tarhiyatın bu kısmının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, satılan madeni yağların motorin yerine kullanılıp kullanılmayacağının bilinmesinin mümkün olmadığı, böyle bir yükümlülüklerinin de bulunmadığı, 93 adet alıcıdan sadece 4 adedinin ifadesinin olduğu, bu durumun başka delillerle desteklenmediği; davalı idarece, 4 adet alıcı ifadesinde madeni yağların akaryakıt olarak kullanıldığının kabul edildiği, madeni yağların motorin olarak kullanılmak üzere satıldığı sabit olduğundan tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Madeni yağ sıvı yakıtlar ve bunlarla ilgili ürünlerin toptan ticareti faaliyeti ile uğraşan davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda, davacı tarafından 93 adet alıcıya yapılan madeni yağ teslimlerinin tamamının akaryakıta ikame olarak piyasaya satıldığından bahisle dava konusu işlem tesis edilmişse de, sadece 4 adet ifade haricinde bu durum somut bir biçimde saptanmadan, eksik inceleme ve varsayıma dayanılarak yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığından, davacının temyiz isteminin kabul edilerek kararın davanın reddine dair kısmının bozulması gerektiği oyu ile, karara katılmıyorum.