Danıştay 7. Daire E.2021/766 K.2023/4479

Dava konusu istem: Davacının 2009 yılı hesaplarının özel tüketim vergisi yönünden sınırlı olarak incelenmesi sonucu düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden davacının anılan dönemde ithal ettiği bazyağlarını yine bazyağ olarak sattığı kabul edilmek suretiyle 2009 yılının Temmuz ayının (2.), Eylül ila Aralık aylarının (1. ve 2.) dönemlerine ilişkin olarak kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine yapılan inceleme neticesinde, uyuşmazlık konusu vergi ziyaı cezasının dayanağını teşkil eden özel tüketim vergisi tarhiyatlarının Mahkemelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile iptal edildiği anlaşıldığından, verginin ziyaa uğratıldığı gerekçesiyle kesilen cezada da hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi ve cezaların ayrı ayrı dava konusu edilmesinin usule uygun olmadığı, dayanak tarhiyatların hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.