Danıştay 7. Daire E.2022/1450 K.2024/1496

Dava konusu istem: Davacı adına, özel tüketim vergisi mahsuben iade talepleri reddedilerek 2019 yılının Ocak ila Mart aylarına ait özel tüketim vergisi, damga vergisi, katma değer vergisi ile gelir(stopaj) vergisinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; özel tüketim vergisinin mahsuben iade edilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddedilerek iadeye konu vergi borcunun kanuni süresinde ödenmediğinden bahisle dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği olayda, mahsuben iade istemiyle yapılan başvurunun reddine dair işlemin Mahkemelerinin ... tarih ve E:... ve K:... sayılı kararıyla iptal edildiği, mahsuba konu edilen ödeme emri içeriği amme alacağının kesinleştiğinden söz edilemeyeceği gibi dayanağının da kalmadığı, bu nedenle anılan işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödeme emrinin hukuka uygun olarak düzenlendiği, ödeme emri içeriği borcun davacı şirket tarafından beyan edilerek tahakkuk ettiği, borcun kesinleştiği, mahsuben iade talebinin reddine ilişkin işleme karşı açılan davada nakden iadenin istenildiği, ödeme emrinin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü ve Yedinci Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na, 3619 sayılı Kanunla eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.