Danıştay 7. Daire E.2022/1609 K.2022/5514

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2019 yılının Aralık ayının (1.) ve (2.) dönemlerine ait özel tüketim vergisine ilişkin olarak ithalde verilen teminatın çözümü için yapılan başvurunun 2015 ilâ 2018 yıllarına ilişkin katma değer vergisi incelemesi sonucuna göre değerlendirileceğinden bahisle reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu döneme ilişkin olarak düzenlenen yeminli mali müşavir üretim tasdik raporundaki tespitlere yer verilerek, olayda, davacı tarafından yurt dışından ithal edilen hammaddeye ilişkin olarak verilen teminatın çözümü talebi, davalı idarece vergi incelemesine istinaden teminat çözümünün yapılabileceğinden bahisle reddedilmişse de, ithalatı verginin konusuna girmeyen (I) sayılı listedeki mallar için ithalat sırasında teminat alınmasının amacının, bu malların yurt içinde kullanılması veya teslim edilmesi halinde,

beyan edilip ödenmesi gereken özel tüketim vergisinin güvence altına alınması olduğu, davacı şirketin teminat çözümü için gerekli tüm bilgi ve belgeleri davalı idareye ibraz ettiği, Özel Tüketim Vergisi Kanunu (I) sayılı Liste Uygulama Genel Tebliği uyarınca imalatta kullanılan ve imal edilen ürünlerin maktu vergi tutarları eşit olduğundan, teminat çözümünün, ithal edilen malın vergiye tabi başka bir malın imalinde kullanıldığına ilişkin tespitin vergi incelemesi sonucuna göre değil yeminli mali müşavir üretim tasdik raporu sonucuna göre yapılmasının mevzuat gereği zorunluluk arz ettiği,

mahkeme kaydına giren ek beyan dilekçesi ekindeki 2015 ilâ 2018 yıllarına ilişkin raporların dava konusu dönemi kapsamadığı, üretim tasdik raporu içeriğine veya imalat sürecine ilişkin olarak herhangi bir olumsuzluk ileri sürülmediği ve somut bir tespit yapılmadığı da göz önüne alındığında ithalatta verilen teminatın çözümüne ilişkin talebin reddine ilişkin işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İstinaf dilekçesinde ileri sürülen itirazları karşılanmadığından temyize konu bölge idare mahkemesi kararının eksik incelemeye dayandığı, dava konusu işlemin bilgilendirici mahiyette bir yazı olduğu, icrai edilebilir kesin bir işlem niteliği bulunmayan bu yazıya karşı açılan davanın usulden reddinin gerektiği, Gelir İdaresi Başkanlığınca katma değer vergisi iade talepleri vergi incelemesine sevk edilen mükelleflerin özel tüketim vergisi iade işlemlerinin inceleme sonuçlanıncaya kadar yapılmaması talimatlandırıldığından tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.