Danıştay 7. Daire E.2022/1880 K.2023/4883

Dava konusu istem: Davacının 2016, 2017 ve 2018 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi tekniği raporu ile, özel tüketim vergisi ödenmeksizin 38.01 pozisyonunda ithal ettiği “kolloidal grafit” isimli eşyanın ayrıştırılmak suretiyle ayrıştırılmak suretiyle elde edilen madeni yağın ticaretinin yapıldığı, bu sebeple “kolloidal grafit” satışına ilişkin faturaların sahte olduğundan bahisle davacı adına, Nisan ayının (2.) dönemi hariç ve Aralık ayının (2.) dönemine ait vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle 2017 yılının tüm dönemleri için re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergilerinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda yer alan, davacı şirket tarafından 2016 yılından 27/03/2018 tarihine kadar ithal edilen özel tüketim vergisine tabi olmayan 38.01 pozisyonundaki "kolloidal grafit" isimli eşyanın, yapısal olarak sıvı mineral içinde kolloidal olarak dağılmış grafit içeren mineral yağ çözeltisi olduğu,

karışımda grafitin zamanla dibe çöktüğü, davacının işyerinde yapılan denetimde variller içerisinde yaklaşık 5 ton yağdan arındırılmış grafit maddesinin bulunduğu ve sadece grafit ithal edilmek isteniyorsa davacının mineral yağın maliyetine katlanarak ithalat yapmasının ticari ve iktisadi icaplara uygun düşmediği, davacının mal sattığı ...

Gıda Hayvancılık Taşımacılık Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi nezdinde yapılan karşıt incelemede, anılan satışlara ilişkin teslimatların davacının işyeri adresinde yapıldığı saptanmış olmasına rağmen, defter kayıtlarına göre bazı satışlara ilişkin olarak sevk irsaliyelerinin düzenlenmediği, sevk irsaliyelerinde yer alan tarihler ile PTS ve HGS kayıtlarındaki geçiş tarihlerinin tamamına yakınının birbiriyle uyuşmadığı, banka hesap hareketlerinde fiktif işlemlerin bulunduğu, anılan firmanın düzenlediği faturalarda “performans katığı” ismiyle satılan eşya için “1518 GTİP” ibaresinin eklendiği,

ancak bu pozisyonun “hayvansal ve bitkisel katı ve sıvı yağlar ve bunların parçalanma ürünleri, hazır yemeklik katı yağlar, hayvansal veya bitkisel Mumlar eşyası”nı ilgilendirmesi ve dolayısıyla 38.01 pozisyonunda yer alan ''kolloidal grafit''in bitkisel yağ imalinde kullanılmasının rasyonel olmadığı, davacı tarafından satın alınan "hidrolik fren sıvısı"nın doğrudan anılan firmaya satıldığı halde teslim edilmeyip davacının işyerinde muhafaza edildiği, davacı ile aynı adreste faaliyet gösterdiği anlaşılan ve davacının sigortalı çalışanı olan ...’ın belli tarihlerde hissesine sahip olduğu ...

Gıda Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi’nin ithal ettiği ''kolloidal grafit''in neredeyse tamamını ... firmasına sattığı hususlarının, adı geçen firmaların organizasyon dahilinde faaliyette bulunduğunu gösterdiği, davacının satış yaptığı mükelleflerden bir kısmı hakkında olumsuz tespitlerin bulunduğu,

''kolloidal grafit'' satışı yaptığı firmalar nezdinde yapılan karşıt incelemelerde, anılan firmalar tarafından kolloidal grafitin kullanım alanının “motor yağlaması ve temizlenmesi ile damperli dorselerin hidrolik sistemleri ve tır ve yarı römorkların temizliği” olarak belirtilmiş olmasına rağmen, ilgili odalar tarafından gönderilen yazıda, kolloidal grafitin içerisinde bulunan grafit tozu parçacıkları nedeniyle herhangi bir araçta motor yağı olarak kullanılamayacağının bildirildiği,

ayrıca satış yapılan firmalara ait araçlarda kullanılabilecek yağ miktarı ortalama 82,06 kilogram olarak hesaplanırken, davacı tarafından düzenlenen faturalara göre söz konusu satışlara ilişkin olarak bahsi geçen firmalara 20.000 kilogramın üzerinde teslimat yapıldığı yolundaki tespitlerin bir arada değerlendirilmesinden, sanayi ve imalatta geniş kullanım alanı olan mineral yağ vb. türevlerinin doğrudan kilogram başına özel tüketim vergisi ödenmek suretiyle yüksek maliyete katlanarak ithal edilmesi yerine, vergiye tabi olmayan ''kolloidal grafit''in ithal edildiği,

grafitin, içerisinde bulunan karışımdan ayrıştırılmak suretiyle düşük maliyetli yağ ve türevlerinin elde edildiği ve elde edilen yağın da vergisiz şekilde sanayi sektöründe faaliyet gösteren firmalara satıldığı, bu sebeple, davacı tarafından "kolloidal grafit” olarak düzenlenen tüm faturaların sahte olduğu kanaatine varıldığından, vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı; tekerrüre dayanak alınan bilgi ve belgelerin Mahkemelerinin 17/02/2021 tarihli ara kararıyla istenilmesi üzerine,

davalı idare tarafından gönderilen cevabi yazıda, anılan döneme ait vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı bildirilmiş ise de, ihbarnamenin incelenmesinden tekerrür hükümlerinin uygulandığının görüldüğü, bu durumda davalı idarece tekerrüre esas bir cezanın da bildirilmemesi karşısında, Aralık ayının (2.) dönemine ait vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılmasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı tarhiyat yönünden davanın reddine.

Aralık dönemine ait vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle arttırılan kısmının iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından; satış yapılan firmaların faaliyet alanının satılan mal ile uyumlu gösterdiği, 18/03/2016 tarihli aramanın hukuka aykırı olduğu, alanında uzman olmayan vergi inceleme elemanınca, 5 ton arındırılmış grafit bulunduğu yolundaki tespitin mahkeme kararına dayanak alınamayacağı, kimyasallardan numune alma işleminin kılavuz doğrultusunda yapılmasının ve niteliği itibarıyla grafit dibe çöktüğünden karıştırılarak numune alınmasının gerektiği, eksik inceleme ve varsayıma dayalı vergi tekniği ve inceleme raporlarına dayanılarak cezalı tarhiyat yapıldığı; davalı idarece;

dava dilekçesine konu edilen dönemlerin bazıları hakkında hüküm kurulmaması sebebiyle dairelerince işlem yapılamadığından, dilekçelerinde maddi hata yapıldığı belirtilen dönemler için düzeltme yapılmasının gerektiği, tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmekte ve davacı tarafından duruşma yapılması istenilmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, duruşma yapılmasına gerek görülmeyerek, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 52. maddesi uyarınca dosya incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, temyiz incelemesi sonunda Danıştayın, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.

Temyiz istemine konu edilen bölge idare mahkemesi kararının istemin özeti bölümünde uyuşmazlık konusu dönemlere ilişkin olarak Mart (2.), Haziran (2.) ve Ağustos (2.) dönemlerine yer verilmemiş ve Nisan ayı için (2.) dönem yerine (1.) dönem olarak yer verilmiş ise de, dava dilekçesinde Mart, Haziran ve Ağustos aylarının (2.) dönemlerine ilişkin cezalı tarhiyatın da iptalinin istenildiği anlaşıldığından, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan bu maddi hataların dava konusu isteme dahil edilmeyen dönemler eklenmek ve yanlış yazılan dönem düzeltilmek suretiyle işin esasına geçildi:

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.