KÜNYE
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2022/2004 E., 2024/4589 K.·T.C. Danıştay Yedinci Daire
- Karar tarihi
- 11 Kasım 2024
- Esas No
- 2022/2004
- Karar No
- 2024/4589
- Temyiz eden (davalı)
- ... Bakanlığı adına
Karar Metni
559 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
... Gümrük Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... İnşaat ve Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU
... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
Dava Konusu İstem: Davacı şirket adına 2018 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 4 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi ekinde eşyanın ilave gümrük vergisi muafiyetinden yararlanmasını sağlayan uzun dönem tedarikçi beyanının bulunmadığından bahisle, ek olarak tahakkuk ettirilen ilave gümrük ve katma değer vergileri ile bu vergiler üzerinden, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın zımnen reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, davalı idarece, dava konusu ek tahakkuk ve ceza kararlarının, revize edildiği ileri sürülmüşse de, böyle bir uygulamanın Kanun'da yerinin bulunmadığı, kararlarda yer alan tutarların değiştirilebilmesi için hakkında yeniden bir işlem tesis edilerek davacıya tebliğ edilmesi ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 242. maddesinde öngörüldüğü şekilde itiraz hakkının kullandırılması gerektiği, ayrıca, vergi ve ceza tutarlarının değiştirilmiş olması nedeniyle dava konusu ek tahakkuk ve ceza kararlarının hukuken geçerliliğinin kalmadığı da göz önüne alındığında, dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
(X) KARŞI OY
Dosyanın incelenmesinden, davacı şirket adına tescilli serbest dolaşıma giriş beyannameleri ekinde eşyanın ilave gümrük vergisi muafiyetinden yararlanmasını sağlayan uzun dönem tedarikçi beyanının bulunmadığından bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen ilave gümrük ve katma değer vergileri ile bu vergiler üzerinden karara bağlanan para cezasına karşı itiraz edilmesi üzerine Bölge Müdürlüğünce, cevap verme süresi içinde herhangi bir işlem tesis edilmediğinden, süre uzatım kararının son günü olan 27/02/2020 tarihinde oluşan zımni ret işlemine karşı süresinde dava açıldığı görülmüştür.
Bu durumda, davalı idarenin 15/01/2020 tarihli yazısı ile dava konusu ek tahakkuk ve ceza kararlarının sonradan revize edilmesinin zımni ret işleminin geçerliliğini etkilemeyeceği, başka bir ifadeyle, ek tahakkuk ve ceza kararının hukuken geçerliliğinin devam ettiği sonucuna ulaşılması karşısında, zımni ret işlemine karşı süresinde açılan işbu davanın esası incelenerek karar verilmek üzere temyize konu kararın bozulması gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyorum.
Danıştay 7. Daire, E. 2022/2004, K. 2024/4589, 11 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama