Danıştay 7. Daire E.2022/2141 K.2024/4052

Dava konusu istem: Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuyla 2011 yılının Eylül ayının (1. ve 2.), Ekim ayının (1. ve 2.), Kasım ayının (1. ve 2.) ve Aralık ayının (1.) dönemlerinde tecil edilecek özel tüketim vergisi olarak beyan edilen ancak terkini uygun görülmeyen vergilerin, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 51. maddesindeki gecikme zammı ile birlikte tahsilinin önerilmesi üzerine anılan vergilerin tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dosyanın ve UYAP kayıtlarının birlikte incelenmesinden, davacı şirketin, 2010, 2011 ve 2012 yılı hesap ve işlemlerinin 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (I) sayılı liste uygulaması yönünden incelenmesi sonucunda düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporu ile ... tarih ve ... sayılı vergi inceleme raporuna istinaden daha önce tahakkuk ettirilerek tecil edilen 2011 yılının Eylül ila Aralık aylarının muhtelif dönemlerine ait özel tüketim vergilerinin tahsili amacıyla 09/08/2018 tarih ve 1.097.039,16-TL tutarlı ödeme emrinin düzenlendiği,

anılan ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davada ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile, 6183 sayılı Kanun'un 37. maddesi uyarınca vade tayin edilmeksizin doğrudan düzenlenen dava konusu ödeme emrinin iptaline karar verildiği, yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge İdare Mahkemesi ...

Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile reddedildiği ve anılan karara yönelik temyiz talebinin ise incelenmek üzere Danıştay Yedinci Dairesinin 2019/5754 sayılı esasında kayıtlı olduğu, işbu davaya konu 15/11/2019 tarih ve 1.097.039,16-TL tutarlı ödeme emrinin ise yine aynı döneme ait özel tüketim vergilerini ihtiva ettiği, mahkemenin ara kararına idarece verilen cevaptan, ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ne şekilde yerine getirileceğine ilişkin tereddüte düşüldüğü ve ödeme emri düzenlenmeden önce nasıl vade verileceği hususunda görüş sorulduğu, gelecek cevabın beklenmesinin telafisi güç sonuçlar doğurmaması adına 2011 yılının Eylül ila Aralık aylarının muhtelif dönemlerine ait özel tüketim vergilerinin tahsili amacıyla dava konusu ödeme emrinin düzenlendiğinin anlaşıldığı,

olayda, dava konusu ödeme emrinin içeriğini oluşturan amme alacağının tahsili için daha önce yine davacı adına düzenlenen 09/08/2018 tarihli ödeme emrinin, 6183 sayılı Kanun'un 37. maddesi uyarınca amme alacağına ilişkin olarak vade tayin edilmeksizin doğrudan düzenlendiği gerekçesiyle ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile iptal edilmesine rağmen, idarece karar gereğini yerine getirmeye yönelik 6183 sayılı Kanun'un 37. maddesi uyarınca herhangi bir vade tayin edilmeksizin dava konusu ödeme emrinin düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, yargı kararının gereği yerine getirilmeksizin düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği ve vergi inceleme raporlarına istinaden tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.