KÜNYE
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2022/3002 E., 2024/4677 K.·T.C. Danıştay Yedinci Daire
- Karar tarihi
- 15 Kasım 2024
- Esas No
- 2022/3002
- Karar No
- 2024/4677
- Temyiz eden (davalı)
- ... Bakanlığı
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ... Mutfak Eşyaları Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
546 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına 2018 ilâ 2020 yıllarında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 21 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı "alaşımsız alüminyum" cinsi eşyaya ilişkin olarak ödenen gümrük vergilerinin 03/01/2019 tarih ve 548 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı'na istinaden geri verilmesi istemiyle yapılan başvurunun "değerlendirilmesinin mümkün bulunmadığından" bahisle reddi kararına vaki itirazın aynı sebeple reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, tahsil edilen gümrük vergilerinin geri verilmesi gerektiğine dair 03/01/2019 tarihinde yürürlüğe giren 548 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı'nın 29/06/2020 tarih ve 2686 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile yürürlükten kaldırıldığı, davacının gümrük vergisi istisnası getiren karar yürürlükteyken herhangi bir iade talebinde bulunmadığı,
2018 yılında tescil edilen beyannamelere ilişkin yürürlükteki gümrük mevzuatına uygun olarak tahsil edilen vergilerin, iade talebinde bulunulan 17/07/2020 tarihi itibarıyla iadesini sağlamaya yönelik herhangi bir yasal düzenleme bulunmaması nedeniyle başvurusunun değerlendirilmemesine ilişkin işlemin 2018 yılında tescilli beyannamelere isabet eden kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı.
2019 ve 2020 yıllarında tescil edilen beyannamelere ilişkin ödenen gümrük vergilerinin, 03/01/2019 tarih ve 548 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile getirilen istisna nedeniyle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi kapsamında geri verme başvurusuna konu olabileceği, iade talep edilen dönemlerin söz konusu Karar'ın yürürlükte bulunduğu dönemleri kapsadığı, anılan Karar sonradan yürürlükten kaldırılsa bile,
yürürlükte kaldığı süre içerisinde, ödenmemesi gerektiği halde ödenen vergilerin iadesinin talep edilmesinin mümkün olduğunun anlaşılması karşısında, davalı idarece, 2019 ve 2020 yıllarında tescilli beyannamelere ilişkin olarak ödenen gümrük vergilerinin iade edilip edilmeyeceği hususunda bir değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken, iade başvurusunun herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın reddedilmesinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin kısmen iptaline, kısmen de davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kararın istinaf başvurusuna konu hüküm fıkrasının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Gümrük vergisinde istisna getiren Karar, 29/06/2020 tarih ve 2686 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile yürürlükten kaldırıldığından, davacının başvurusunun olumlu değerlendirilebilmesine imkan sağlayan bir düzenlemenin varlığından söz edilemeyeceği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 7. Daire, E. 2022/3002, K. 2024/4677, 15 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama