Danıştay 7. Daire E.2022/3147 K.2024/4715

Dava konusu istem: Davacı adına, satın aldığı düşük tutarda özel tüketim vergisine tabi madeni yağları daha yüksek tutarda özel tüketim vergisine tabi olan motorin yerine ikame edilmek üzere yakıt olarak sattığından bahisle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrası uyarınca müteselsil sorumlu tutulmak suretiyle, hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, 2016 yılının Ocak ilâ Aralık aylarının 1. ve 2. dönemleri için re'sen salınan vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergileri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; uyuşmazlığın çözümünün, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli I sayılı listede yer alan madeni yağları teslim alan davacının, bu madeni yağları daha yüksek tutarda vergiye tabi bir mal olan akaryakıt olarak kullanılmak üzere 3. kişilere satıp satmadığının tespitine bağlı olduğu; davacıdan madeni yağ satın alan mükelleflerden nakliyecilik faaliyetiyle iştigal eden 4 mükellefin ifadesine başvurulduğu, ifadesine başvurulan kişilerden ...

Petrol Limited Şirketi yetkilisinin beyanına göre satın alınan madeni yağların %80'inin, diğer 3 kişinin beyanı ve müfettiş tarafından yapılan değerlendirmeye göre de satın alınan madeni yağların %87,5'unun akaryakıt olarak kullanıldığının ve davacının satmış olduğu madeni yağların akaryakıt olarak kullanılacağını bildiğinin sabit olduğu ve beyanların maddi delil niteliği taşıdığı, ancak diğer mükelleflere yapılan satışlar yönünden vergi inceleme raporunda, madeni yağların amacı dışında akaryakıta ikame edilmek üzere satıldığının ve kullanıldığının kabulünün varsayıma ve eksik incelemeye dayalı olduğu,

bu mükelleflerin madeni yağları ne amaçla kullandıkları belirlenmeden, davacı tarafından bu kişilere yapılan madeni yağ satışlarının akaryakıt olarak kullanılmak üzere yapıldığının kabul edilemeyeceği; özel usulsüzlük cezası yönünden faturanın verilmediği,

alınmadığı ya da faturada gerçek meblağdan farklı meblağlara yer verildiği yolunda sözü edilen yasal düzenlemenin aradığı anlamda yapılmış somut bir tespitin bulunmadığı göz önüne alındığında kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle özel usulsüzlük cezası ile dava konusu vergiler ve vergi ziyaı cezalarının işlemin ifadesine başvurulmayan mükelleflere, Küçüker Petrol Limited Şirketine yapılan satışların %20'sine ve diğer 3 mükellefe yapılan satışların %12,5'una isabet eden kısımlarının iptaline,

ifadesine başvurulan alıcı mükelleflerden Küçüker Petrol Limited Şirketine yapılan satışların %80'i ve diğer 3 mükellefe yapılan satışların % 87,5'u yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Taraflarca istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, dosyanın incelenmesinden, davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yönelik davacının istinaf başvurusunun süre yönünden reddine; davalı idarenin istinaf başvurusunun dava konusu vergiler ve vergi ziyaı cezalarının ifadesine başvurulmayan mükelleflere, ...

Petrol Limited Şirketine yapılan satışların %20'sine ve diğer 3 mükellefe yapılan satışların %12,5'una isabet eden kısımlarının iptaline ilişkin hüküm fıkrasına yönelik kısmının reddine; özel usulsüzlük cezasının iptaline ilişkin hüküm fıkrasına yönelik kısmının ise, satılan emtianın gerçekte madeni yağ olduğu ve ilgili faturaların da davacı tarafından buna göre düzenlendiği, bir başka deyişle faturada özel usulsüzlük cezasını gerektirecek usuli ve şekli bir eksiklik bulunmadığı,

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca özel usulsüzlük cezasının kesilmesinin maddenin öngörülüş amacına uygun düşmediği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Satılan madeni yağların motorine ikame olarak kullanıldığının yapılan incelemeler neticesinde düzenlenen raporlarla ortaya konulduğu, salınan vergiler ve kesilen cezalarda hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın temyize konu hüküm fıkralarının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen iptale ilişkin hüküm fıkralarının usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri anılan hüküm fıkralarının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.