Danıştay 7. Daire E.2022/3596 K.2024/5363

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli araçta bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle, takdir komisyonu kararına istinaden, 2017 yılının Nisan dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve kesilen vergi ziyaı ile özel usulsüzlük cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, davacı adına tescilli olup, davacının oğlu ... tarafından sevk ve idare edilen araçta yapılan aramada ele geçirilen bandolsüz sigaralar nedeniyle ... hakkında açılan ceza davasında mahkumiyetine karar verildiği göz önüne alındığında, davacının bilgisi dışında araç sürücüsünün bireysel hareket ederek bandrolsüz sigaraları taşıdığı ve davacı bakımından bulundurma fiilinin gerçekleşmediği sonucuna varıldığından, somut olarak illiyet bağı ortaya konulmaksızın tesis edilen işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında ceza yargılaması yapılmamış olması, kendilerine ait araçta bandrolsüz sigara taşınmasıyla ilgili vergisel yükümlülüklerine engel olmayacağı, bulunduran sıfatının davacı bakımından gerçekleştiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.