Danıştay 7. Daire E.2022/3829 K.2023/3218

Dava konusu istem: Gümrük müşaviri davacı hakkında düzenlenen inceleme raporu istinaden, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 241. maddesinin 1. fıkrası ile 4. fıkrasının (ı) bendi uyarınca karara bağlanan 151,152,153,154 ve 157 sayılı usulsüzlük para cezalarının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, ödeme emrinin 153 ve 154 sayılı usulsüzlük cezalarına ilişkin kısımlarının sırasıyla 6.080,00-TL ile 16.068,00-TL'lik tutarları aşan kısımlarına hasren yapılan inceleme sonucunda; olayda, davacı hakkında düzenlenen inceleme raporuna istinaden karara bağlanan usulsüzlük para cezalarının 03/02/2016 tarihinde tebliğ edildiği, itiraz edilmeyerek ve dava açılmayarak kesinleştiği, kesinleşen amme alacağının tahsili amacıyla da iş bu ödeme emri düzenlendiği,

usulüne uygun tebliğ edilip itiraz edilmeyerek ve dava açılmayarak kesinleşen para cezalarının tahsiline yönelik düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davada, davacı tarafından ileri sürülen amme alacağının esasına ilişkin iddiaların borcum yoktur iddiası kapsamında değerlendirilmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle ödeme emrinin 153 ve 154 sayılı usulsüzlük para cezalarının 6.080,00 TL ile 16.068,00 TL'lik tutarları aşan kısımları yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Usulsüzlük para cezasında hesaplama yanlışlığı yapıldığı, alacağın zamanaşımına uğradığı, ortada kabahat fiili olsa bile makbuz düzenleme ile bir tek fiilin oluştuğu, bu nedenle tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, kararların, Danıştay tarafından bozulması halinde, bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 23/11/2021 tarih ve E:2018/124 K:2021/5115 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.