Danıştay 7. Daire E.2022/408 K.2022/3241

Dava konusu istem: Motorlu araç ticareti yapan davacı tarafından satılan 20 araca ilişkin olarak kayıt dışı hasılatı bulunduğundan bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2011 yılı Ocak, Şubat ve Mart dönemleri için salınan özel tüketim vergisi ve kesilen vergi zıyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 12. maddesinde değişiklik yapan 11/06/2013 tarih ve 28674 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 6487 sayılı Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 28. maddesi yayımı tarihinde yürürlüğe girmiş olup, (II) sayılı listedeki mallardan alınacak verginin mükellefin bu malı alış bedeli ile her hâlükârda bu malların ithalatta hesaplanan katma değer vergisi matrahı üzerinden malın tabi olduğu orana göre hesaplanan vergi tutarından az olamayacağına ilişkin düzenlemenin,

vergiyi doğuran olayın gerçekleştiği tarih itibarıyla uygulanma imkanı bulunmadığından, yapılan tarhiyatın 18 araca isabet eden kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı; diğer yandan, davacının ticari ilişkide bulunduğu alıcılardan ikisi ile aralarında husumet olduğu, bu nedenle faturada yazılı tutar dışında ödemede bulunduklarını beyan ettikleri hususu mükellef tarafından iddia edilmesine karşın, inceleme elemanınca bu iddiaların araştırılmadığı,

alıcıların ve davacının banka hesap hareketleri incelenmeksizin sadece alıcı ifadesinden hareketle eksik incelemeye dayanıldığı görüldüğünden, tarhiyatın 2 araca ilişkin kısmında da hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 141. maddesine göre vergi inceleme tutanağına geçirilmeyen itirazların hukuki ihtilaf kabul edilemeyeceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın; tarhiyatın 18 araca isabet eden kısmının Dairemizin 31/03/2017 tarih ve E:2016/3022, K:2017/2256 sayılı kararındaki, kalan 2 araca ilişkin kısmının ise karar düzeltme aşamasında 05/10/2018 tarih ve E:2017/1355, K:2018/4177 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.