Danıştay 7. Daire E.2022/4087 K.2024/4968

... Gümrük Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Ticaret Anonim Şirketi VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı antrepo beyannamesi muhteviyatı ... gümrük tarife istatistik pozisyonunda beyan edilen "bağlayıcı" ticari tanımlı eşyanın, yapılan tahlil sonucu ... pozisyonunda "profil" olarak sınıflandırılması gerektiğinin tespit edilmesi üzerine, antrepo beyannamesi emsal alınarak 2018 ve 2019 yıllarında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 30 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi kapsamı eşyanın, ... pozisyonunda yer aldığından bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergileri ile bu vergiler üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; uyuşmazlıkta, davacı şirket adına tescilli, işlemleri tamamlanan geçmiş yıllara ilişkin toplam 30 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi içeriği eşya üzerinde herhangi bir muayene ya da tahlil yapılmadığı, uyuşmazlık konusu beyannameler muhteviyatı eşya ile emsal alınan dava dışı antrepo beyannamesi muhteviyatı eşyanın aynı olduğunun kabul edilmesini haklı kılan herhangi bir tespitin yapılmadığı, söz konusu beyanname içeriği eşyaların özelliklerinin farklı olabileceği gerçeğinin göz ardı edildiği,

dava konusu ek tahakkuk ve ceza kararlarına esas alınan ve emsal antrepo beyannamesi muhteviyatı eşya için İstanbul Laboratuvar Müdürlüğünce düzenlenen 10/01/2020 tarihli ikinci analiz raporunda, "... Eşya "profil" olarak kullanılacak ise ... tarife pozisyonunda değerlendirilmelidir.

Eşyanın kullanım yeri ve fonksiyonalitesine göre tespiti gerekmektedir." yönündeki açıklamaların göz önünde bulundurulması suretiyle davalı idarece davacı şirket nezdinde söz konusu eşyanın "kullanım yeri ve fonksiyonalitesine göre" herhangi bir inceleme veya tespit yapılmadan, davalı idarece açıkça ve tereddüte mahal bırakmayacak şekilde gümrük tarife istatistik pozisyon sınıflandırmasına dayanmayan analiz raporu esas alınarak, eksik inceleme ve varsayıma dayalı olarak alınan ek tahakkuk ve ceza kararlarında hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına tescilli 30 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşya ile emsal alınan antrepo beyannamesi muhteviyatı eşyaların menşei, göndericisi, alıcısı, kodunun aynı olduğunun anlaşıldığı, gümrük tarife istatistik pozisyonları aynı olan serbest dolaşıma giriş rejimi beyannamelerinin geriye doğru 3 yıl sorgulandığı, gerekli düzeltmeler yapılarak ek tahakkuk ve ceza kararı tatbik edildiği, antrepo beyannamesi muhteviyatı eşyaya ilişkin dosyada üç farklı rapor bulunduğu ve eşyanın ... gümrük tarife pozisyonunda olduğu tespit edildiğinden, dava konusu işlemin hukuka uygun bulunduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.