Danıştay 7. Daire E.2022/4205 K.2023/4992

Dava konusu istem: Davacı şirketin, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu’na ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelinde yer alan ham maddeleri özel tüketim vergisine tabi malların imalinde kullanacağına ilişkin taahhüdüne aykırı şekilde sarf ettiği ve özel tüketim vergisine tabi olmayan malların bünyesinde kullandığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, 2018 yılının Mart ayının (2.) dönemi için re'sen salınan özel tüketim vergisinin 217.895,35 TL'e isabet eden kısmı ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle bir kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezasının 330.793,09 TL'e isabet eden kısmının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı şirket hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği ve inceleme raporlarında, davacı şirketin 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu’na ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelinde yer alan 2710.12.25.00.00 ve 2710.19.85.00.00 tarife pozisyonundaki malların ithali sırasında verdiği teminatların çözümünü talep etmesi üzerine Özel Tüketim Vergisi (I) Sayılı Liste Uygulama Genel Tebliği'nin V/A-3.2.c maddesine istinaden özel tüketim vergisine tabi başka bir malın imalinde kullanılıp kullanılmadığı ve ithalat esnasında verilen teminat mektuplarının çözümü kapsamında

sınırlı olarak yapılan incelemede, 2710.1985.00.00 pozisyonundaki ''mineral oil'' ticari tanımlı eşyaya ilişkin olarak 2018 yılının Ocak ilâ Mart dönemlerinde özel tüketim vergisine tabi mal imalinde sarf edilen mineral-oil kalın ham madde miktarının 107.476,91 kg ve kapasite raporu verilerine göre sarf edilen ham madde miktarının 248.948,58 kg; mineral-oil orta ham madde miktarının 1.878,37 kg ve kapasite raporuna göre 7.966,82 kg;

mineral-oil ince ham madde miktarının ise 442,58 kg ve kapasite raporuna göre 2.803,22 kg olmasının gerektiği yolundaki tespitlerden hareketle kapasite raporlarına göre üretilecek ham madde sarfiyatı oranları ile fiili sarfiyat oranları arasındaki farkın iktisadi, teknik ve ticari icaplara göre kabul edilecek düzeyde olmadığı, söz konusu ham madde miktarları üzerinden davacı şirket adına re'sen tarhiyat yapılması gerektiğine yer verilmiş ise de; anılan raporlarda, davacı şirket temsilcisinin ifadesinde ileri sürdüğü günlük 3 vardiya halinde ve haftada 6 gün çalışıldığı,

kapasite raporlarının önceki dönem verilerinden yararlanılarak ve üretim departmanının beyanıyla oluşturulduğundan, inceleme dönemlerinin gerçek üretim verileriyle tam anlamıyla uyum sağlamadığı, bu verilerin tahmini olduğu yolundaki iddiaların dikkate alınması,

bu yönde uzman görüşüne başvurulması ve bu iddiaların üretime etkisi hakkında bir değerlendirme yapılması gerekirken, salt kapasite kullanım raporunda yer alan verilere göre belirlenen, olması gereken sarfiyat miktarı ile fiili sarfiyat miktarı farkının teslim sayılması suretiyle resen tarh edilen 1,5 kat tutarında vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinin dava konusu edilen 217.895,35-TL tutarındaki vergi aslı ve 338.693,22-TL tutarındaki vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle uyuşmazlık konusu vergi ve cezanın dava konusu edilen kısmının iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği ve inceleme raporlarında, davacı şirketin, 2710.19.85.00.00 ve 2710.12.25.00.00 tarife pozisyonundaki malları, özel tüketim vergisine tabi malların üretiminde kullanıldığından bahisle ithalde verdiği teminatların çözümünü talep ettiği, bununla birlikte bir kısım hammadde sarfiyatlarının kapasite verilerini aştığı tespit edildiğinden, söz konusu raporlara tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.